Przegląd nowości

Wagnerowscy bohaterowie (19)

Szczegóły

Opublikowano: środa, 08, lipiec 2020 07:03

Dokonanie tego umożliwi mu zasklepienie rany Amfortasa i odzyskanie wiary w nadzieję i zbawienie. Jego pojawienie się zapowiada widzenie Gurnemanza, rycerza – pustelnika. Zgodnie z przepowiednią rana się nie zagoi tak długo jak nie pojawi się „prostaczek czysty” i nie odzyska włóczni, którą zabliźni rany. Czeka na niego nie tylko Amfortas, ale też cały zakon. Drogę do zbawienia siebie, Amfortasa i zakonu odnajduje Parsifal w dzień Wielkiego Piątku.

Śpiewacy decydujący się na wykonanie tej barytonowej partii muszą zmierzyć się z koniecznością zawarcia w głosie bezmiaru cierpienia, rozpaczy i rezygnacji. Muszą też przekonać widza o tym, że jego ból i cierpienie mają głęboko ludzki wymiar i charakter. Pierwszym wykonawcą tej partii był Theodor Reichmann. W czasach nam bliższych jednym z najlepszych jej wykonawców był Bernd Weikl, który przez wiele lat królował na scenie Bayreuther Festpiele i wielu europejskich scenach.

Wysoko ceniono również kreacje Wolfanga Brendela, Georga Londona, Gerarda Finleya, Thomasa Hampsona, Benta Norupa, Falka Struckmanna, Andreasa Schmidta oraz Petera Mattei’a i Jukki Rasilainena. Ostatnimi laty dołączyl do tego grona Thomas J. Mayer. Pierwszym polskim Amfortasem był Eugeniusz Mossakowski, który brał udział w polskiej premierze Parsifala na scenie Opery Warszawskiej 27 marca 1927 roku. „Amfortas Mossakowskiego miał siłę dramatyczną, która zdradzała niezwykłe pogłębienie się jego talentu”. – napisano w jednaj z recenzji. Mossakowski był do wybuchu II wojny światowej jedynym wykonawcą tej partii.

• « poprz.
• nast. »