Przegląd nowości

Wokół Renesansu: Biecz 2018

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 24, sierpień 2018 14:11

Aliści, był to zaledwie przedsmak tego, co czekało publiczność w arcydzielnych kompozycjach mistrzów renesansowego wielogłosu, a więc Giovanniego Pierluigi da Palestriny czy Orlanda di Lasso. Z Missy Ut-re-mi-fa-sol-la (przywołane w tytule sześć dźwięków tworzy cantus firmus dla pozostałych głosów kontrapunktujących) tego pierwszego usłyszeliśmy dwa ostatnie ogniwa – Sanctusi Agnus Dei, dość rozbudowane w stosunku do liturgicznej podstawy tekstowej.

W tym przypadku dzięki śpiewakom można było podziwiać nie tylko misterność prowadzenia głosów, ale i jednoczesną konstrukcyjną równowagę przy całej gęstości faktury. Przywołana przeze mnie w tytule uroda dźwiękowa dała znać o sobie w surowości kompozycji Tous les Regretz Nicolasa Gomberta, przeznaczonej wyłącznie na głosy męskie, momentami niepozbawione wszakże powabnej miękkości brzmieniowej.

Z kolei w Cigne je suis de candeur szczególnie urzekały śpiewane mezza voce ustępy unisonowe. Przede wszystkim jednak znalazła ona największe ujście w Lamentacjach Jeremiasza Orlanda di Lasso, wskrzeszając czasy, kiedy kategoria piękna stanowiła differentia specifica wszelkich domen artystycznych. Już stało się tradycją, że na późnowieczornym koncercie pod gołym niebem, na dziedzińcu Domu pod Basztą, rozbrzmiewają delikatne dźwięki lutni. W tym roku jej struny poruszała Anna Wiktoria Swoboda, towarzysząc śpiewowi Anny Zawiszy w utworach wokalnych z szesnastego i siedemnastego wieku, w tych ostatnich na basowej odmianie instrumentu, czyli teorbie. 

• « poprz.
• nast. »