Przegląd nowości

„Złoty pawilon” Mayuzumiego w Opéra du Rhin w Strasburgu

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 10, czerwiec 2018 08:58

Widok wspomnianego tancerza, zanurzającego dłonie w trumnie niedawno zmarłego ojca Mayuzmumiego i smarującego całe ciało popiołem, jest zapowiedzią nieuniknionego pożaru, zaś popełnione po destrukcji świątyni samobójstwo tej niemej postaci symbolizuje wewnętrzne wyzwolenie popadającego w rodzaj lirycznej ekstazy „podpalacza”. 

Miyamoto bezbłędnie zestawia sceny intymne o często jednoznacznie erotycznych konotacjach (na przykład kobieta odprowadzająca z własnej piersi mleko do filiżanki na prośbę kochanka) z rozbudowanymi, niejednokrotnie nawiązującymi do tragedii Hiroszimy i wyrażającymi poniżenie całego narodu, scenami zbiorowymi. Intensywnie brzmiący chór staje się zresztą w tej operze pełnoprawnym i i wyrazistym bohaterem, z przypisanym tylko sobie specyficznym językiem muzycznym, mającym swe źródło w dawnym teatrze japońskim i w religijnej kulturze kompozytora.      

A magnetyczna siła interwencji tego chóru manifestuje się w równej mierze podczas recytowanych przezeń tekstów, wzniośle intonowanych pieśni czy reminiscencji wojennych potworności. Toshuri Mayuzumi studiował w Konserwatorium Paryskim, pisał prace dotyczące twórczości Antona Weberna, a tuż po zakończeniu wojny grał w grupie jazzowej. Te i inne wpływy znajdują odbicie w partyturze Złotego pawilonu, emanującej energią w stylu Strawińskiego, zmysłowością Ravela i przejrzystością utworów Bernsteina. Stojący na czele Orkiestry Filharmonicznej Strasburga Paul Daniel uwydatnia niezwykłą intensywność rytmiczną rzeczonej opery, wynikającą z kalejdoskopowych kombinacji instrumentów perkusyjnych.

• « poprz.
• nast. »