Przegląd nowości

„Anna Bolena” w Krakowie, czyli trochę jak w kinie

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 28, maj 2018 19:12

Maria Callas i towarzysząca jej w partii Giovanny Seymour Giulietta Simionato stworzyły wówczas wielkie kreacje, które wzmogły zainteresowanie tą operą i przywróciły ją operowym scenom. Polskim również, co prawda z dużym poślizgiem, ale jednak. Pierwszą powojenną inscenizację przygotowano w Operze Bałtyckiej w 2004 roku.

Premiera drugiej odbyła się na scenie zmodernizowanego Teatru Wielkiego w Łodzi 6 kwietnia 2013 roku. Wreszcie po to piękne dzieło z epoki belcanta, dające śpiewakom wyjątkowe pole dla wokalnego popisu sięgnęła Opera Krakowska – premiera 25 maja 2018 roku. Wypada od razu zaznaczyć, że przedstawienie, mimo kilku zastrzeżeń, pozostawia korzystne wrażenie.

Magdalena Łazarkiewicz, której powierzono reżyserię, jest przede wszystkim reżyserem filmowym co dało się zauważyć od pierwszej sceny rozegranej już podczas uwertury. Reżyserka przemyciła bowiem do swojej wizji Anny Boleny kilka typowo filmowych pomysłów, co okazało się niezbyt szczęśliwym rozwiązaniem. Na dodatek nie wnoszącym też niczego nowego, czym ta inscenizacja mogłaby zaskoczyć. Bardziej mi to przypominało wciskanie na siłę nowych treści. Nie sprawdziły się również projekcje filmowe, szczególnie te w scenie myśliwskiej. Nie bardzo mi też odpowiadały filmowe płomienie, mające – jak mniemam – obrazować stan uczuć bohaterów dramatu.

• « poprz.
• nast. »