

































GaleriaT. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego
Wydarzenia |
Szukaj w Maestro |
||
|
|
|
||
Przegląd nowościWagnerowscy bohaterowie (15)
Strona 6 z 6
Jej wykonawczyni musi dysponować właściwą mocą, obszerną skalą, a przede wszystkim znakomicie wyważoną ekspresją co pozwoli na subtelnie wycieniowanie złożoności psychicznych przeżyć swojej bohaterki. Jednak bez magii transformacji jaką przechodzi Izolda i wzruszających emocji, którymi powinna przekonać słuchacza do tragedii którą przeżywa nie można mówić o wielkiej kreacji. Do historii światowego teatru muzycznego przeszły legendarne kreacje Marthy Mödl, Kirsten Flagstad, Birgit Nilsson, w czasach nam bliższych Deborah Voigt, Waltraud Meier.
Jednak najważniejszą sceną, która wywołuje u widza i słuchacza dreszcz wzruszenia i współczucia jest słynna Mild und Lesie,scena miłosnej śmierci Izoldy, dla której świat skończył się razem ze śmiercią Tristana. Najtrafniej ujął to Lichtenberger pisząc o niej, że „...jest to istotne zakończenie filozoficzne całego dramatu.
Mówi nam ono o nadnaturalnej piękności zupełnego wyrzeczenia się, o niewypowiedzianym spokoju duszy, która wyzwoliła się z pragnień i unosi się w pełnej wolności nad ziemską niedolą”. Sam Wagner napisał o tym momencie: „Co los rozdzielił, ożywa teraz, wyzwolone w śmierci: wrota do połączenia są otwarte; umierająca nad zwłokami Tristana widzi Izolda najszczęśliwsze zaspokojenie gorącej tęsknoty w połączeniu się na zawsze w niezmierzonych przestrzeniach – bez przeszkód, bez więzów”. To właśnie w tej scenie głos śpiewaczki musi „roztapiać” się by zabrzmieć wręcz nierealnie. Adam Czopek |
|||
|
Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona |
|||
| 2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART | |||