Przegląd nowości

Wagnerowscy bohaterowie (14)

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 25, czerwiec 2020 07:00

Elżbieta zaczyna swoją obecność na scenie arią Dich, teure Halle, grüß ich wieder (Witam cię znowu, droga salo), w której jej wielka radość splata się z oczekiwaniem i nadzieją. Wszystko to spełnia się w momencie pojawienia się przed nią Tannhäusera, a wtedy ich głosy łączą się w pełnym narastających uczuć duecie miłosnym.

Jego zakończenie jest początkiem pięknej sceny „Wejścia gości na Wartburg” i rozpoczęcia turnieju śpiewaczego, podczas którego Tannhäuser mający nadzieję, że miłość Elżbiety pomoże mu zmazać dawne występki, nie może się jednak oprzeć pokusie i śpiewa pełną żaru pieśni sławiącą miłosne rozkosze cielesne jakich doświadczył w grocie Wenus Wolfram, der du also sangest (O Wolframie, któryś też tu śpiewał). 

Wywołuje to ostre głosy protestu i oburzenia wszystkich uczestników turnieju prowadzące wręcz do walki. Przed śmiercią ratuje go kochająca Elżbieta. Po tym występie, zgodnie z decyzją Landgrafa, Tannhäuser wyruszy z pielgrzymką do Rzymu by tam wyznawszy swoje grzechy błagać papieża o przebaczenie. W efekcie tej decyzji słuchamy wielkiego, pełnego tragicznych tonów, monologu Tannhäusera o pielgrzymce do Rzymu Inbrunst im Herzen wie kein Brüßer noch sie je gefühlt, sucht ich den Weg nach Rom (Z taką żarliwością, jak dotąd żaden pokutnik nie czuł szukałem drogi do Rzymu), to jedno z najtrudniejszych zadań dla tenora, zarazem kluczowa scena dla dramaturgii całego dzieła.

• « poprz.
• nast. »