Przegląd nowości

„Le Domino noir” Aubera w Opéra Royal de Wallonie w Liège

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 26, luty 2018 21:00

Tym bardziej trudno jest zrozumieć, dlaczego tak niegdyś popularny twórca pozostaje dzisiaj w cieniu i z jakiego powodu jego opery tylko sporadycznie pojawiają się na scenach. Sam Auber był postacią wyjątkowo malowniczą, lubującą się w koniach i pięknych kobietach. Każdą z nich namiętnie kochał jako kochankę, zaś po ślubie bardzo szybko opanowywała go zabarwiona zniechęceniem nuda. Robił wszystko, co w jego mocy, aby nie rozmawiać o swojej muzyce, starał się też unikać uczestnictwa w przedstawieniach własnych oper.

Paradoksalnie jednak - jako się rzekło - odnoszone w tamtych czasach sukcesy i ogromna sympatia, jaką się cieszył Auber wśród publiczności nie przekłada się w żaden sposób na obecność jego dorobku w bieżącym repertuarze. Wspomniane Czarne domino prawie zupełnie znikło z teatrów operowych - wystarczy wspomnieć, że na przestrzeni ostatnich dwudziestu lat wystawione zostało zaledwie dwukrotnie: we francuskim mieście Compiègne w 1995 roku i osiem lat później w Wenecji.

Zaistniało jeszcze w formie koncertu radiowego w 1950 roku i na szczęście - za sprawą firmy Decca - dostąpiło zaszczytu nagrania płytowego w roku 1993. Zważywszy na rzadko spotykane walory omawianego dzieła, trzeba przyznać, że jest to zaskakująco skromny dorobek. Rzadko się wszak zdarza tak precyzyjnie i interesująco skonstruowane libretto, które przybiera u Scribe’a formę stale utrzymującej uwagę widza w napięciu zagadki, której rozwiązanie znajduje się dopiero na końcu opery.

• « poprz.
• nast. »