Przegląd nowości

„Werther” w Opéra du Rhin w Strasburgu

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 16, luty 2018 11:57

Składające się na nią drewniane drzwi, ściany czy kufry niekiedy dyskretnie się otwierają, pełniąc wówczas jakby funkcję sygnałów zwracających naszą uwagę na marzenia Charlotty dotyczące wyrwania się na zewnątrz z tego zbyt już dusznego i opresyjnego dla niej środowiska. I tylko w jednej ścianie pojawia się mała szyba, poprzez którą prześwituje odmierzający nieubłaganie upływający czas zegar i za którą schowane są wyciągnięte w kluczowej scenie rewolwery.

W akcie pierwszym bieg tego zbyt szybko uciekającego czasu jest umownie powstrzymywany, kiedy to każda interwencja wokalna Werthera powoduje zastyganie pozostałych wykonawców w nieruchomych pozach.

Dodajmy, że kiedy niektóre elementy tej jednolitej dla całego przedstawienia scenografii nieraz lekko się uchylają - o czym już była mowa - to zawsze w celu wprowadzenia do owej ekspresyjnej wizji jakiegoś nowego elementu: na przykład kościelnych organów rozbrzmiewających podczas niefortunnego ślubu Charlotty z Albertem lub podczas niedzielnej mszy. W akcie trzecim dzień Wigilii, kiedy bohaterka czyta stare listy Werthera, odkrywając ze wzruszeniem, jak dalece nie jest on jej obojętny, przywołany jest za pomocą widoku malutkiej choinki, przystrojonej zaledwie jedną bombką.

• « poprz.
• nast. »