Przegląd nowości

Wszystko o Donizettim (5)

Szczegóły

Opublikowano: sobota, 18, kwiecień 2020 07:00

Dzieło, w którym trudno się doszukać jakiejkolwiek skazy, nosi piętno genialności; nie brak mu scen czysto komicznych, acz nie zmierzają one tylko do wywołania beztroskiego śmiechu, jest w tej partyturze również chwila na liryczną zadumę. Kompozytor doskonale wczuwa się w każdą sytuację libretta, celnie tworząc muzyczne charakterystyki pojawiających się na scenie bohaterów.

Donizetti daje też śpiewakom okazję do zabłyśnięcia popisowymi partiami. Każda z postaci prezentuje się w wiarygodny i sugestywny oraz czytelny sposób. Jak na utwór komiczny przystało miłosne perypetie jego bohaterów wpisane zostały w wiejski sielankowy pejzaż. Sercowe przygody bohaterów znajdują szczęśliwe zakończenie tyleż za sprawą wiary w magiczną moc tajemniczego eliksiru, co niewzruszonego przekonania, że świat, w którym żyją, podlega odwiecznemu porządkowi, w który wpisuje się także tolerancja dla słabostek i błędów ludzkiej natury.

Najbardziej znane i lubiane fragmenty to: pełna lirycznego uroku liryczna aria Quanto e bella oraz romanza Nemorina Una lagrima furtiva, (Łza na twarzy) i kapitalny monolog Dulcamary Udite, udite o rustici (Słuchajcie wieśniacy). Wielkim powodzeniem cieszą się arie Adiny, która w I akie rozmarzona śpiewa Della crudele Isotta il bel Tristano (Do okrutnej Izoldy wzdychał piękny Tristan), ale też koloraturowy walc Adiny, barkarola z II aktu, oraz wspaniały duet Venti scudi śpiewany w II akcie przez Belcore i zaciągającego się do wojska Nemorina. Równie piękny jest duet Quanto amore śpiewany w II akcie przez Adinę i Dulcamarę.

• « poprz.
• nast. »