Przegląd nowości

Pewnego lata w Manufakturze

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 03, październik 2017 14:13

Jego partie wokalne były trochę  uproszczone w stosunku do propozycji koleżanki, muzyka czerpała może nieco więcej z minimalu. Tutaj z kolei wartością było postawienie nacisku na pracę, na ruch i hałas maszyn włókienniczych przędzalni, które środkami instrumentalnymi już na początku imituje orkiestra. Rafał Janiak zdradził, że identyfikuje się z Regionem Łódzkim, tutaj się wychował i ethos przemysłu jest mu naturalnie bliski. Mocniej też osadził przebieg opery w atmosferze intelektualnej epoki, w której rozgrywa się akcja I aktu, jest np. cytat ze Zbrodni i kary Dostojewskiego wypowiadany po rosyjsku przez Pszoniaka, który traktuje dosyć serio uzasadnienie dokonania zbrodni przez Raskolnikowa, bo sam też chce zgładzić bogacza Poznańskiego.

Wykorzystuje nawet kontrowersyjne odniesienia do szekspirowskiego Shylocka z Kupca weneckiego, który chce uzyskać rekompensatę w postaci sporego kawałka ciała swego dłużnika. W pierwszym akcie w ujęciu Rafała Janiaka znalazł się nawet cytat z jednej z Kantat Jana Sebastiana Bacha a w scenie balu charytatywnego muzyka trochę upiornego walca, w rytm którego przetacza się na proscenium kilka par chórzystów. W tym wykonaniu rolę Poznańskiego powierzono barytonowi Stanisławi Kiernerowi, którym był o wiele bardziej aktorsko nastawiony do roli. Publiczność została poproszona o głosowanie na tę wersję opery, którą chciałaby zobaczyć w całości na scenie. Trudno dziś przesądzić, który kompozytor otrzyma nagrodę pieniężną, czy wygra bardziej oniryczno-psychologiczne ujęcie Brochockiej czy bliższe realizmowi Janiaka. Decyzję podejmie niebawem specjalne jury.

                                                                            Joanna Tumiłowicz

• « poprz.
• nast. »