Przegląd nowości

Epoka „Powidoków” zamknięta

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 16, styczeń 2017 11:31

Drugim aspektem oprawy muzycznej filmu jest towarzysząca poszczególnym scenom muzyka, najczęściej kameralna, Andrzeja Panufnika, charakteryzująca się nieco apatycznym nastrojem, uporczywą obsesyjnością, potęgującą ponury wydźwięk filmowej narracji.Fakt wyboru przez Wajdę muzyki Panufnika świadczy nie tylko o ogromnym wyczuciu estetycznym twórcy filmu, ale jest także przekazem pewnego komunikatu.

Choć losów Strzemińskiego nie da się porównać z życiem twórcy Sinfonii rustica, którzy uciekł przed socrealizmem, znalazł schronienie w Anglii i tam doczekał się nawet tytułu szlacheckiego, to jednak obaj twórcy są postaciami tragicznymi, a więc doświadczonymi przez ten sam system.

Andrzejowi Wajdzie udało się tutaj po raz n-ty wzbogacić swoje dzieło filmowe twórczością muzyczną, która niesie ze sobą przesłanie wyraźnie współgrające z charakterem utworu. Tak było wiele razy wcześniej, bo reżyser znał się, jak mało kto także na muzyce, bywał częstym gościem wraz ze swą Małżonką Krystyną Zachwatowicz-Wajda w Filharmonii Narodowej i wiedział dobrze, że twórczość ta, choć asemantyczna, niesie ze sobą wartości emocjonalne bardzo głęboko zakorzenione w ludzkiej świadomości. Do dziś podziwiamy jego film Panny z Wilka, gdzie w tle pobrzmiewa I Koncert skrzypcowy Karola Szymanowskiego, wzruszamy się na filmie Katyń z muzyką Krzysztofa Pendereckiego, oglądamy Tatarak z muzyką Pawła Mykietyna.

• « poprz.
• nast. »