

































GaleriaT. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego
Wydarzenia |
Szukaj w Maestro |
||
|
|
|
||
Przegląd nowości„Złote runo” na łódzkiej scenie
Strona 3 z 6
Na wyróżnienie zasługują panie. Patrycja Krzeszowska jako Biała Księżniczka spełniła swoją rolę z dziewczęcym wdziękiem i śpiewała ładnym, okrągłym głosem sopranowym zdradzającym bardzo dobrą szkołę. Podobnie mezzosopran Agnieszka Makówka (Lekkipiszczel) wyposażyła swoją rolę w temperament Carmen, co zdradzała głosem i ruchem wywijając swą falbaniastą spódnicą.
Przyznać trzeba, że kompozytor pomógł jej wkładając w partię Lekkiegopiszczela rytmy hiszpańskie, jakby wzięte z De Falli albo Granadosa. Śpiewaczka była dublowana, jak i pozostali bohaterowie tej opery komicznej, przez identycznie ubraną tancerkę, która swoimi ewolucjami opowiadała część historii, ale w pamięci pozostanie jednak Agnieszka Makówka.
Inaczej było w przypadku czterech króli karcianych, którzy wystąpili w charakterze pretendentów do ręki księżniczki. Tutaj reprezentujący ich tancerze mieli do wykonania kilkuminutowe solówki, a śpiewacy tylko nieruchomo „dawali głos”: Króla Mieczy wyśpiewał Robert Ulatowski, Króla Maczug – Aleksander Kunach, Króla Złota – Łukasz Motkowicz i Króla Pucharów – Patryk Rymanowski. Ci sami soliści, niestety identycznie ubrani w czarne koncertowe fraki, kreowali też role groteskowych ministrów Krainy Szczęśliwości. Ministrem sprawiedliwości, czyli Pokrętnym Lisem był Patryk Rymanowski, ministrem skarbu czyli Wincentym Długarączka okazał się Robert Ulatowski, ministrem publicznej rozrywki o imieniu Analfabeta Osioł – Aleksander Zuchowicz, zaś ministrem publicznego porządku (Barbarzyńską Pałką) – Aleksander Kunach. |
|||
|
Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona |
|||
| 2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART | |||