Przegląd nowości

„Orfeusz w piekle” Offenbacha w Angers Nantes Opéra

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 28, listopad 2016 08:01

Skoro jednak pod względem treści i warstwy muzycznej Orfeusz w piekle opiera się na parodii, to oznacza, że jego pełne zrozumienie i właściwy odbiór wymaga od publiczności choćby podstawowej znajomości mitologii greckiej. A z tym w czasach współczesnych nie jest przecież najlepiej. Tym bardziej trzeba tutaj polegać na pomysłowości i talencie pochylających się nad tym dziełem reżyserów. Za niedościgniony wzorzec w tej materii można z pewnością uznać koprodukcję Lyonu i Genewy z 1997 roku, autorstwa Laurenta Pelly’ego, pod dyrekcją muzyczną Marka Minkowskiego.

Dużo dobrego można też powiedzieć na temat pokazywanej obecnie we francuskim mieście Nantes inscenizacji amerykańskiego reżysera Teda Huffmana (pokazanej już uprzednio w Nancy i Montpellier), atrakcyjnej pod względem wizualnym i zręcznie przekazującej wszystkie zawarte w Orfeuszu w piekle treści.

O ile bowiem stosowana dzisiaj tak często bez żadnego dramaturgicznego uzasadnienia i niejednokrotnie szkodząca operom aktualizacja wzbudza sprzeciw i irytację, o tyle w tym przypadku przeniesienie akcji w bliższe nam czasy sprawdza się znakomicie. I tak początek akcji rozgrywa się w holu jakiegoś luksusowego hotelu, którego styl Art Déco jest szczegółowo odtworzony przez duet scenografów: Clement et Sanôu, również odpowiedzialnych za kostiumy i oświetlenie. Bardzo szybko okazuje się, że ów hol symbolizuje ziemię, a widoczna w głębi winda pozwala bohaterom przenosić się do innych światów. Jadąc do góry docierają oni do przeznaczonej pewnie dla VIP-ów sali przyjęć, czyli Olimpu, gdzie wyraźnie króluje powszechna nuda. Zdecydowanie weselsza atmosfera panuje w kryjących cieszący się dużym powodzeniem bar podziemiach, czyli w piekle. 

• « poprz.
• nast. »