Przegląd nowości

„Holender tułacz” w Opera Vlaanderen w Antwerpii

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 27, październik 2016 18:31

Ubrana w stylu współczesnej nastolatki Senta sprawia wrażenie, jakby do końca nie zdawała sobie sprawy ze zgotowanego jej przez ojca losu. Często popada w stany otępienia lub wywołanego fascynacją Holendrem wręcz histerycznego uniesienia i afektacji. Histerycznie zachowują się też pracujące w pośpiechu i nerwowości prządki, zdradzające wyraźne tęsknoty za fizycznym obcowaniem z nieobecnymi mężczyznami.

Z wielu obrazów tchnie przemocą oraz jakąś dziwną, jakby nie z tego świata atmosferą, wzmacnianą widokiem zachowujących się jak podczas hipnozy czy upojenia grup ludzi. Wzajemne oczarowanie sobą Holendra i Senty ilustruje scena, podczas której stojący naprzeciwko siebie protagoniści zaczynają się powoli - w obecności niby to zgorszonego Dalanda - rozbierać.

Wszyscy biorący udział w tej nowej realizacji wagnerowskiego dzieła soliści debiutują w swoich rolach i czynią to z różnym powodzeniem. Iain Paterson rozczarowuje nieprzekonywującym, pozbawionym głębi brzmienia i tak potrzebnego w tym przypadku - bo ukazującego tajemniczość postaci - nasycenia głosu, czego z pewnością nie da się wytłumaczyć jedynie spowodowaną grypą niedyspozycją, o której uprzedzono widzów już na początku przedstawienia. Szkockiemu artyście brakuje też koniecznej do budowania tej roli intrygującej osobowości scenicznej. Swoją kreacją duże wrażenie wywiera natomiast łotewska sopranistka Liene Kinča, ukazująca Sentę nie jako opanowaną psychozą wieku dojrzewania dziewczynę - jak to ma często miejsce w innych inscenizacjach – lecz jako młodą, ale dojrzałą już i świadomą swego postępowania, gotową do ostatecznego poświęcenia kobietę.

• « poprz.
• nast. »