Przegląd nowości

Kameralistyka pełna blasku

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 07, październik 2016 16:28

Towarzyszy im Wrocławska Orkiestra Kameralna „Intercamerata” pod batutą Jana Jakuba Bokuna, która jak już pisałem przy omawianiu poprzedniego nagrania jest zespołem o imponującym stopniu zgrania i zestrojenia oraz przejrzystości brzmienia. Można się o tym przekonać słuchając Serenady d-moll op. 44 na  instrumenty dęte, wiolonczelę i kontrabas Antonina  Dvořáka, gdzie podziwiamy zborność przejmowania frazy przez poszczególne instrumenty solowe i zgodność brzmienia całego zespołu. To wszystko razem wzięte pozwała muzykom na piękne wyeksponowanie klimatu właściwego tej Serenadzie, która w tym ujęciu ujmuje szlachetnym blaskiem i bogactwem emocji. W Koncercie Es-dur op. 109 na saksofon i orkiestrę smyczkową Aleksandra Głazunowa, na pierwszy plan wysuwa się znakomicie realizowane przez Pawła Gusnara, solo na saksofonie. Jego gra ujmuje swobodą realizowania partii solowej i ciepłem. Towarzysząca soliście orkiestra będąc wdzięcznym tłem dla popisu solisty, daje dowód wysokich umiejętności prowadzenia akompaniamentu. Ostatnim zarejestrowanym dziełem jest Symfonia concertante KV 297b na obój, klarnet, fagot, róg i orkiestrę Wolfganga Amadeusza Mozarta. Muzycy z wdziękiem i prostotą, przy zachowaniu wyrazistej artykulacji, realizują urokliwą Mozartowską kantylenę. Najistotniejszym walorem tego wykonania jest wspaniała śpiewność Allegro i płynnie prowadzony dialog instrumentów solowych (znakomici, Kateřina Javůrková, róg, Jan Mach, klarnet, Jan Souček, obój, Václav Vonášek, fagot) z zespołem. Melodyjne i tchnące spokojem Adagio ma niezbędne melancholijne rysy osiągnięte dzięki plastyce wewnętrznej ekspresji. Finałowe Andante con variazioni jest pięknym dopełnieniem całej interpretacji ujmującej aksamitnym tonem instrumentów, znakomitą artykulacją i pięknie prowadzoną frazą.

Album będący nagraniem live, jest znakomitym dowodem zgodności i radości wspólnego muzykowania. Jest też świetną okazją poznania dzieł, które z racji wysokich wymagań jakie stawiają solistom rzadko bywają prezentowane na estradzie koncertowej.

                                                                                           Adam Czopek

• « poprz.
• nast. »