

































GaleriaT. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego
Wydarzenia |
Szukaj w Maestro |
||
|
|
|
||
Przegląd nowości„Zakaz miłości” Wagnera w Opéra du Rhin w Strasburgu
Strona 3 z 7
Prapremiera nowego dzieła, zatytułowanego jeszcze - ze względu na interwencję cenzury - Nowicjuszką z Palermo, miała miejsce już rok później i zakończyła się klęską z powodu nieprzygotowanych do występu śpiewaków. Z kolei bijatyka pomiędzy tymi ostatnimi przekreśliła szanse na powodzenie podczas drugiej próby wylansowania kompozycji. Te przeciwności spowodowały porzucenie całego projektu przez rozczarowanego twórcę i trzeba było czekać aż do 1983 roku, żeby opera Wagnera spotkała się nareszcie z pozytywnym przyjęciem. Wydarzyło się to w Monachium dzięki udanej współpracy dyrygenta Wolfganga Sawallischa i reżysera Jean-Pierre’a Ponnelle’a, których artystyczne przedsięwzięcie też zresztą naraziło się wówczas na krytykę zagorzałych wielbicieli Wagnera, uważających to młodzieńcze dzieło za niegodny uwagi „wypadek przy pracy”.
Nic dziwnego, że od tamtej pory Zakaz miłości zniknął w praktyce ze scen lirycznych, z wyjątkiem niedawnej produkcji w Madrycie przygotowanej przez Kaspera Holtena i Ivora Boltona. Tym większe uznanie należy się Markowi Clémeurowi, stojącemu na czele Opéra du Rhin w Strasburgu, za podjęcie odważnej decyzji o wpisaniu pomijanej przez wszystkich pozycji do repertuaru prowadzonego przezeń już od wielu lat teatru. A sądząc po gorącym przyjęciu nowej realizacji przez publiczność, można mówić o bardzo celnej inicjatywie. W jej konkretyzacji wziął udział prezentujący wysoki poziom zespół solistów, którzy pracowali pod kierunkiem uznanego specjalisty od muzyki Wagnera: dyrygenta Constantina Trinksa oraz francuskiej reżyserki Mariame Clément. Ta ostatnia wielokrotnie już współpracowała z placówką w Strasburgu, przygotowując inscenizacje takich dzieł jak Piękna Helena Offenbacha i Platée Rameau. Tym razem opowieść o niemieckim zarządcy Friedrichu, który wykorzystując nieobecność króla Sycylii postanawia nauczyć poddanych moralności - zakazując pod groźbą kary śmierci karnawału i miłości poza związkiem małżeńskim - aby w końcu pod wpływem budzących się w nim uczuć samemu w ową tak brutalnie wcześniej zwalczaną niemoralność popaść, staje się pretekstem do zbudowania spektaklu utrzymanego w lekkim i wesołym stylu. |
|||
|
Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona |
|||
| 2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART | |||