Przegląd nowości

Sturkizowani „Poławiacze pereł”

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 17, maj 2016 09:01

Za to pierwiastek nowoczesności dominuje w dekoracjach i przejawia się w  opuszczanych ze sznurowni segmentach, złożonych z kręgów z sanskryckimi napisami, zmniejszających perspektywicznie obwód, a w tle mających oko (w arii Zurgi w trzecim akcie) czy srebrzyście połyskujących metalowych wysięgników w finale.

Tomasz Rak w roli Zurgi ze swobodą operuje barytonem o dużej urodzie brzmieniowej i znacznej nośności, ale kiedy potrzeba potrafi też operować dynamiką piana jak w duecie z Nadirem C'était le soir!. Z kolei kadencja jego arii O Nadir, tendre ami de mon jeune âge odznaczała się intonacyjną pewnością i precyzją.

Stały rozwój tego młodego śpiewaka, który przed rokiem z powodzeniem zastąpił w ostatniej chwili niedysponowanego Artura Rucińskiego na premierze „Eugeniusza Oniegina”, potwierdza pokładane w nim nadzieje. Także postaciowo czynił wiarygodnym wizerunek targanego sprzecznymi uczuciami przywódcy tytułowych poławiaczy, a zarazem nieszczęśliwie zakochanego w hinduistycznej kapłance, która swym śpiewem zapewnić ma  bezpieczne pozyskiwanie tych precjozów. Joanna Moskowicz dysponuje raczej sopranem spinto, a więc mogłoby się wydawać za ciężkim jak na potrzeby partii Lejli, przy czym artystka starała się wydobyć z niej powinowactwa z tradycją włoskiej opery belcantowej.

• « poprz.
• nast. »