

































GaleriaT. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego
Wydarzenia |
Szukaj w Maestro |
||
|
|
|
||
Przegląd nowościWysmakowany dramat gejszy
Strona 3 z 3
Zaangażowanie Zespołu Blind Summit Theatre a także grupy tancerzy kultywujących dalekowschodnie pomysły choreograficzne były strzałem w dziesiątkę. To zasługa Carolyn Choa, która także pilnowała pomysłów reżyserskich twórcy przedstawienia. Gorzej wypadła bardzo uproszczona, surowa scenografia Michaela Levine. Kostiumy Han Fenga natomiast były niemal w 100 procentach wierne epoce, w której kompozytor umieścił bohaterów opery. Poza parą głównych wykonawców warto zauważyć wspaniale dobranych odtwórców ról drugoplanowych.
Maria Zifchak pełniła rolę Suzuki, zaś Dwayne Croft był amerykańskim konsulem. W partii Kate Pinkerton zobaczyliśmy i usłyszeliśmy rzadko u nas wspominaną Polkę Edytę Kulczak. Polskich akcentów było w przedstawieniu więcej, jeśli wspomnieć, że Roberto Alagna obecnie jest mężem naszej Aleksandry Kurzak, natomiast w przerwie spektaklu zobaczyliśmy nadawany bezpośrednio z MET krótki wywiad z Mariuszem Kwietniem na temat kolejnej premiery operowej.
W partii obrotnego Goro wystąpił dosyć poprawny Tony Stevenson, nieco autentyzmu wizualnego w japońskiego księcia Yamadori próbował zaszczepić ze zmiennym szczęściem mocno i twardo brzmiący bas Yunpeng Wang. Wreszcie na krótko pokazał się charakterystyczny w swej bezkompromisowości wuj Cio-Cio-San (Bonzo) – Stefan Szkafarowsky. Przedstawieniem dyrygował z nerwem i kolorystycznym wyczuciem orkiestry Karel Mark Chichon, co było dodatkowym bonusem dla publiczności zgromadzonej w kinach na całym świecie. Joanna Tumiłowicz |
|||
|
Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona |
|||
| 2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART | |||