Przegląd nowości

Sacrum na jubileusz Uniwersytetu Warszawskiego

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 20, marzec 2016 20:11

Ale nie zabrakło też w tej Mszy Uroczystej pięknego solo wiolonczelowego zrealizowanego z talentem przez koncermistrzynię tej grupy Antoninę Przybyszewską. Jednak zgodnie z charakterem kompozycji sakralnych gros treści niosły słowa śpiewane przez wyposażony w bardzo skomplikowane miejscami zadania chór mieszany oraz troje solistów. Chór podawał tradycyjny tekst liturgiczny Kyrie, Gloria, Credo, Sanctus, Benedictus, Agnus Dei, soliści zaś deklamowali wokalnie teksty zapisane przez Karola Wojtyłę, w sposób zarówno poetycki jak też duchowo natchniony. W finale utworu wrażenie robiły już nie śpiewane, ale mówione i powtarzane wiele razy słowa skierowane do Matki Boskiej – ora pro nobis (módł się za nami). Dzieło Marty Ptaszyńskiej, choć świeżo napisane, z pewnością zyska pozytywne opinie słuchaczy ze względu na swoją różnorodność i bogactwo użytych środków. Kompozytorka nie rezygnuje z melodii, a jej styl wypowiedzi jest charakterystycznie polski, co słychać np. w specyficznie nostalgicznym wykorzystaniu faktury smyczków.

Jak zauważają specjaliści twórczość ta wykazuje duchowe pokrewieństwo z naszymi wielkimi twórcami: Chopinem, Karłowiczem i Szymanowskim. Wśród solistów pięknie i wyraziście brzmiącym głosem wyróżniał się baryton Jarosław Bręk, którego forma wokalna nieustannie zwyżkuje. Warto wspomnieć, że on wraz z  Anną Radziejewską są wychowankami tego samego profesora warszawskiej uczelni muzycznej, Jerzego Artysza, który niedawno obchodził również piękny jubileusz artystyczny. Relacja z koncertu nie byłaby pełna, gdybym nie wspomniała o towarzyszącej mu wystawie plastycznej. Składały się na nią moje własne grafiki z cyklu Stabat Mater – 11 kolorowych linorytów inspirowanych arcydziełem Karola Szymanowskiego, do których tytuły zaczerpnęłam bezpośrednio z libretta tego utworu, tłumaczonej na język polski średniowiecznej sekwencji „Stała matka bolejąca”.

• « poprz.
• nast. »