Przegląd nowości

Spotkanie Poulenca z Wolf-Ferrarim w Opéra Royal de Liège

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 04, luty 2016 06:55

Kłótnie i ostateczne pogodzenie się Zuzanny z mężem odbywają się w salonie, w którym następnie Ona z tragedii muzycznej Poulenca prowadzi swą dramatyczną rozmowę telefoniczną z niewidzialnym kochankiem. Dzięki wykorzystaniu sceny obrotowej możemy przemieszczać się wraz z nią po całym mieszkaniu: z owego salonu do sypialni, łazienki czy małego dziedzińca wewnątrz domu. A to z kolei pozwala na wprowadzanie bardzo korzystnych dla odbioru zmian perspektyw.

Dodajmy, że pomysłowym i przejmującym wizualnym kontrapunktem dla przeżyć kobiety są umieszczone w każdej części mieszkania ekrany, na których dostrzegamy jej wyrażające wewnętrzny ból, łzawiące oczy. Co ważniejsze owa jedność miejsca akcji nabiera intrygującego znaczenia dramaturgicznego, gdyż subtelnie sugeruje, że Ona jest po prostu opuszczoną wiele lat później przez męża Zuzanną.

Obie jednoaktówki łączy też ta sama wykonawczyni ról kobiecych w osobie wybitnej włoskiej sopranistki Anny Cateriny Antonacci, której nieprzeciętny talent aktorski ułatwia bezbłędne odnajdywanie się w różnych estetykach obu pozycji. Sekret Zuzanny jest właściwie wodewilem ukazującym życie mieszczańskiej pary - farsą, dosyć okrutną dla mężczyzny, którego w tym przypadku ucieleśnia Vittorio Prato w roli hrabiego Gila. Zarówno inscenizacja Lagarde’a, jak i gra Antonacci nadają zresztą tej farsie głębszy sens, przekonując nas, iż nie chodzi tylko o palenie papierosów, lecz o seksualność i niezależność kobiety.

• « poprz.
• nast. »