Przegląd nowości

Lulu, czyli Bestia w operze

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 03, grudzień 2015 19:07

Mimo to wiele ustępów posiada wręcz belcantowy charakter (koloratury w scenie zbiorowej, kiedy z rąk tytułowej bohaterki ginie wspomniany doktor Schön), wskutek czego do kompozytora przylgnęło miano „Pucciniego dodekafonii”. A Theodor Adorno tak to doprecyzował: „Dzieło posługuje się techniką dwunastotonową, ale cały wysiłek włożony jest w to, by techniki dwunastotonowej nie było znać”.

Swoboda Marlis Petersen, odtwórczyni tytułowej roli, w dysponowaniu techniką wokalną, pozwala jej z powodzeniem wykonywać wspomniane, koloraturowe ozdobniki, a zarazem świetnie radzić sobie z ustępami konwersacyjnej natury. Również pod względem aktorskim świetnie wywiązuje się ze swych zadań scenicznych, zwłaszcza że w nowojorskim przedstawieniu nie jest osobą zredukowaną wyłącznie do sfery prymitywnych instynktów.

Na długo zapamiętuje się też przejmującą kołysankę-lament „Lulu! Mein Engel! Lass dich noch einmal Sehn!”hrabiny Geschwitz w wykonaniu Susan Graham. Nie wiedziałem, że pani premier śledzi repertuar nowojorskiej Metropolitan Opera (jak to było w przypadku Hanny Suchockiej), albowiem jej wizerunek łudząco przypomina ujęcie tej postaci w opisywanej inscenizacji.

• « poprz.
• nast. »