Przegląd nowości

Sandrine Piau i Le Concert de la Loge Olympique

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 22, listopad 2015 15:34

Ma w swoim dorobku wiele nagrań płytowych (Naive), kreuje pierwszoplanowe role z barokowego, ale również klasycznego i romantycznego repertuaru operowego, bierze udział w koncertach z wieloma orkiestrami świata, chętnie prezentuje swój talent podczas recitali. Z kolei skrzypek i dyrygent Julien Chauvin studiował w Konserwatorium Królewskim w Hadze pod kierunkiem Wiliberta Hazelzeta, Jappa Tera Lindena i Annera Bylsmy. W 2003 roku został laureatem Międzynarodowego Konkursu Muzyki Dawnej w Brugii i od tamtej pory występuje jako solista na niemalże wszystkich kontynentach. Obok muzyki dawnej uprawia także muzykę współczesną i z tego tytułu współpracuje z wieloma kompozytorami. Po dziesięciu latach gry w zespole Le Cercle de l’Harmonie, który prowadził wspólnie z Jérémie Rhorerem, Chauvin założył w zeszłym roku nowy zespół: Le Concert de la Loge Olympique. Jego nazwa nawiązuje do występującej pod tym samym szyldem orkiestry utworzonej w 1783 roku i słynnej z powodu złożonego Haydnowi zamówienia na napisanie Symfonii „Paryskich”. W tamtym czasie ów zespół gromadził najznamienitszych muzyków i był uważany za jedną z najlepszych orkiestr w Europie. Obecnie zespół Juliena Chauvina - o zmiennym składzie i wzorujący się na modelu anglo-saksońskim (typu Concerto Köln lub Freiburger Barockorchester) proponuje koncerty - często prowadzone od pulpitu - z udziałem uznanych wokalistów i instrumentalistów, a także zaproszonych dyrygentów. Występuje w składzie kameralnym, symfonicznym lub operowym, a jego repertuar rozpięty jest pomiędzy muzyką barokową i utworami sięgającymi aż do dwudziestego wieku.

Układ zaproponowanego teraz programu przywoływał różnorodność kompozycji, jakie mogły być prezentowane w Paryżu podczas subskrypcyjnych koncertów z końca dziewiętnastego wieku. Otóż warto przypomnieć, że planowano je w taki sposób, aby przeplatały się w nich nowe i reprezentujące różne gatunki kreacje: arie, utwory na zespoły wokalne, koncerty, symfonie czy dzieła religijne. Nawiązując do tej tradycji Julien Chauvin sięgnął po Symfonię n° 85 Haydna „La Reine de France”, powstałą na cześć królowej Francji Marii Antonii, która szczególnie sobie upodobała część drugą tej słynnej kompozycji. Obok niej mogliśmy także usłyszeć Symfonię c-moll pochodzącego z Niemiec twórcy francuskiego Henri-Josepha Rigela. Specyfika omawianego koncertu w Sali Gaveau polegała na tym, że zgodnie z dawnym zwyczajem Chauvin postanowił przeplatać poszczególne części wymienionych symfonii wykonywanymi przez Sandrine Piau ariami, a całość uzupełnić jeszcze dodatkowo Koncertem skrzypcowym C-dur Josepha Bologne de Saint-George’a (właśnie bezpośredniego zleceniodawcę Symfonii „Paryskich”). Trzeba uczciwie przyznać, że dzisiejszego słuchacza takie rozbijanie spójności dzieła poprzez oddzielne prezentowanie kolejnych części może razić i wręcz irytować, ale jeśli Chauvin podjął to ryzykowne wyzwanie, to w celu przywołania formy i atmosfery dawnych koncertów.

• « poprz.
• nast. »