Przegląd nowości

Śpiewacy z Wartburgu

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 08, listopad 2015 09:03

Mieliśmy do czynienia z wersją paryską, a więc z następującym po uwerturze baletowym divertissement bachanaliów w grocie Wenus, dopisanym na życzenie teatru, ale umieszczonym przez kompozytora na początku, a nie w trzecim akcie, jak to było w zwyczaju, co więc nie zadowoliło paryżan i stało się  jedną z przyczyn niepowodzenia całego przedsięwzięcia.

Inscenizacja Otto Schenka pozostaje bardzo pietystyczna w odtworzeniu czasu akcji. Scenografia Günthera Schneider-Siemssena stylizowana jest na malarstwo epoki, a więc na przykład  sceneria drugiej odsłony pierwszego aktu przywodzi sztafaż obrazów Pietera Bruegela starszego, tyle że drzewa pozbawione są kruków, a wieśniaków zastąpili rycerze (stylizowane na średniowieczne malarstwo kostiumy Patricii Zipprodt). W trzecim akcie odniesienia te ulegają pewnemu zatarciu za sprawą oświetlenia, przydającego scenerii chłodnej tonacji kolorystycznej.

                                                                      Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »