Przegląd nowości

Kilka przypadków „Wilhelma Tella”

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 07, lipiec 2015 09:47

W tym udziwnionym przez rozmaite symbole i konwencje przedstawieniu tylko dwa rekwizyty były zgodne z oczekiwaniami, stuprocentowo realistyczne – kusza i jabłko, co zresztą odpowiada w pełni stereotypowi Wilhelma Tella.

Można o przedstawieniu, które było wyprodukowane w kooperacji z Welsh National Opera Cardiff, Houston Grand Opera i Grand Theatre de Geneve mówić jako o wizjonerskim, natchnionym, integralnym dziele, ale są też głosy, że był to przesadnie długi, szalony sen z wieloma koszmarami i niedorzecznościami. W rzeczywistości dla Teatru Wielkiego – Opery Narodowej był to z pewnością ogromny wysiłek artystyczny i organizacyjny, tym bardziej, że chodziło tutaj o zaledwie cztery czerwcowe przedstawienia. Autorzy spektaklu podkreślili wiodące znaczenie muzyki, bo postarali się, aby zilustrować Uwerturę grającą solo na wiolonczeli Julią Kisielewską, a następnie ów piękny wizualnie i dźwiękowo wstęp przerwać brutalnym wtargnięciem na scenę zakutych w zbroje żołnierzy, którzy wyrwali i zniszczyli ów szlachetny rekwizyt. Co do samego wykonania partytury można jednak mieć szereg zastrzeżeń. Dyrygent Andriy Yurkevich, któremu nie można odmówić muzykalności, z trudem radził sobie z orkiestrą Teatru Wielkiego. Liczne dowody braku precyzji pojawiały się na linii smyczki-perkusja, blacha-smyczki, rozjeżdżały się też polifonicznie potraktowane partie chóralne. Najczęściej dochodziło do przyśpieszania tempa przez mocno akcentowane instrumenty perkusyjne i spóźnioną pogoń reszty zespołu. Zdecydowanie lepiej spisywał się kapelmistrz w prowadzeniu głosów solowych. Na czoło wokalnej stawki wybił się wspaniały bas-baryton Karoly’a Szemeredy w roli Wilhelma.

• « poprz.
• nast. »