Przegląd nowości

„Halka” na miarę jubileuszu

Szczegóły

Opublikowano: sobota, 20, czerwiec 2015 10:53

Reżyser prowadzi akcję dynamicznie i wyraziście, konsekwentnie przeprowadzając dramat głównych bohaterów sprawnie przy tym operując chórami w dużych scenach zbiorowych. Przekłada się to na dramaturgiczną zwartość inscenizacji. Można co prawda mieć nieco wątpliwości czy wprowadzając na scenę dziecko tworząc obraz i sytuację jak z Madama Buttefly Pucciniego, nieco nie przedobrzył. W tej sytuacji scena z arią Halki Hej dzieciątko nam umiera traci na swoim dramatycznym wyrazie. Mam wrażenie, że zbyt mocnym i niejednoznacznym akcentem – symbolem okazała się też projekcja obrazu płonącej starej, zniszczonej lalki, czyżby proste przełożenie na fakt zabawy panicza z dziewczyną z ludu, którą gdy się znudzi wyrzuca się na śmietnik. Jednak te zastrzeżenia nie burzą zbytnio pozytywnego odbioru całego przedstawienia.

Tym razem mocną stroną przedstawienia była jego dobrze zestawiona obsada. Z prawdziwą przyjemnością słuchałem dźwięcznego nośnego sopranu Jolanty Wagner w partii tytułowej. Jej Halka mieni się całą paletą emocji, przechodząc od stanu najwyższego szczęścia w spotkaniu z Januszem, do chwil zwątpienia i niepokoju podczas oczekiwania na spotkanie z nim, wreszcie rezygnacji i  szaleństwa prowadzącego do tragicznego finału. To była przejmująca kreacja aktorska nastawiona na pokazanie stanu emocjonalnego swojej bohaterki.

• « poprz.
• nast. »