Przegląd nowości

Nocny „Latający Holender” na wrocławskiej Pergoli

Szczegóły

Opublikowano: środa, 10, czerwiec 2015 12:54

W obsadzie największą wartością okazał się Simon Neal, barytonowy głos o wielkiej mocy i nasyconym szlachetnym brzmieniu oraz znakomita ekspresja, pozwalają mu budować wiarygodną kreację tak aktorską jak i wokalną. Już pierwszy wielki monolog Die First ist um... und abermals werstrichen sind sieben Jar (Czas minął i znowu upłynęło siedem lat) pokazywał z jak wielką przyjdzie nam obcować kreacją wokalno-aktorską.

Ten monolog jest wiernym oddaniem stanu duszy tytułowego bohatera zmęczonego wiecznym żeglowaniem i poszukiwaniem kobiety, której wierna miłość wyzwoliłaby go od tych cierpień. Na równie wysoką ocenę zasługuje wielki duet Weit komm’ich Her z chciwym Dalandem, który na widok złota i klejnotów do tego stopnia traci głowę, że gotów jest do razu oddać nieznajomemu swoją córkę Sentę.

Interesującą kreację tej partii dał Grzegorz Szostak, który ujmował pięknym brzmieniem głosu oraz dobrym aktorstwem w wiarygodnym budowaniu obrazu swojej postaci. Anna Lichorowicz była, jak na mój gust, zbyt histeryczna w kreśleniu postaci Senty, wydatnie też pomogło jej umiejętnie sterowane nagłośnienie. Podobał się też Łukasz Gaj w roli zakochanego w Sencie Eryka oraz Jadwiga Postrożna jako władcza opiekunka Mary.

                                                                           Adam Czopek

• « poprz.
• nast. »