Przegląd nowości

"Space Opera" w Poznaniu

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 19, marzec 2015 11:18

Muzycznie najciekawsza jest jednak partia chóralna w połączeniu z orkiestrą, niekiedy zarysowana zgodnie z zasadami klasycznej harmonii, innym razem pełna trudnych współbrzmień, dysonansów i komplikacji rytmicznych. Przygotowanie tego zespołu przez Mariusza Otto budzi szacunek. Soliści też nie mają łatwego zadania wokalnego i intonacyjnego. Muchy śpiewają (może chodziło tutaj o charakterystyczne bzyczenie) posługując się nutami. Adam, Ewa i Producent realizują swoje partie z pamięci. Cała piątka solistów prezentuje bardzo dobrą szkołę wokalną, świetne opanowanie tekstu muzycznego i dojrzałe aktorstwo.

Każdej z postaci przeznaczono zupełnie inne zadanie aktorskie i wszyscy tworzą postacie pełnokrwiste i przekonywujące w czym nie przeszkadza im dobry śpiew. Językiem libretta jest angielski, co jakby z góry zapowiada ekspansję utworu za granicą. Na uwagę zasługuje kierownictwo muzyczne Marka Mosia i sprawna reżyseria Eweliny Pietrowiak. Opera z gatunku science fiction nie wymaga udziwnień, akcentuje natomiast kwestie psychologiczne i filozoficzne. Prócz dekoracji i nielicznych rekwizytów zasadniczą oprawę wizualną spektaklu stanowią wielkoekranowe projekcje wideo, a także na mniejszych monitorach obrazy zarejestrowane przez kamery zamontowane w kapsule kosmicznej. W tle sceny widzimy naszą Ziemię z orbity, potem Marsa w otoczeniu meteorytów, wreszcie krajobraz po wylądowaniu na Marsie i godzimy się na pewną umowność. Gorzej jest z projekcjami do scen o charakterze edukacyjno-symbolicznym, które prezentują obrazy zbyt dosłowne, bez wyczucia estetycznego i podstawowych umiejętności z dziedziny grafiki komputerowej. Zrealizowane  przez podpoznańskie studio Wizja nie wytrzymują konkurencji nawet z najbardziej banalnymi reklamami. Choć na światowej prapremierze Space Opery nie udało się wypełnić w 100 procentach sali Teatru Wielkiego należy wyrazić uznanie dla twórców przedstawienia, bo podjęli się realizacji dzieła nowego, ambitnego, niełatwego. Przy odpowiednim rozpropagowaniu mogłoby ono zdobyć o wiele większą popularność, nadaje się też do stworzenia wersji wideo, choć tylko z udziałem najlepszych realizatorów obrazu i oczywiście dźwięku.

                                                                       Joanna Tumiłowicz

• « poprz.
• nast. »