Przegląd nowości

Katsaris i przeboje muzyki poważnej

• 

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 10, luty 2015 14:12

Perełką w dyskografii Cypriena Katsarisa jest jego najnowszy, pięciopłytowy album ze stu jedenastoma przebojami muzyki poważnej. Oprócz utworów na fortepian solo, które pianiści lubią wykonywać na bis lub włączać w program recitali, znajdziemy na nim liczne aranżacje muzyki kameralnej oraz dzieł symfonicznych.

To właśnie dzięki nim album zawiera aż trzydzieści światowych premier fonograficznych, wśród których figurują transkrypcje takich utworów jak trzecie ogniwo III Symfonii Brahmsa dokonane przez Maxa Regera, Habanera z opery Carmen Bizeta autorstwa Fritza Hoffmanna oraz Alleluja z oratorium Mesjasz Haendela pióra Carla Czernego. Usłyszymy też kawałki opracowane przez Katsarisa, np. Toccatę i fugę d-moll oraz Badinerie z II Suity orkiestrowej Bacha.

Są również kompozycje, których aranżacje zostały przez niego zmienione w celu zwiększenia walorów wirtuozowskich – choćby Cwałowanie Walkirii z dramatu muzycznego Wagnera, w tej interpretacji doskonała porcja muzycznej energii, oraz niemniej elektryzujący Taniec z szablami Arama Chaczaturiana. Albo, do wyboru, do koloru, Fantazja na temat „Happy Birthday to you” – słynnej piosenki napisanej przez rodzeństwo Mildred J. i Patty Smith Hill, o czym mało kto dziś pamięta.

Inną ciekawostką repertuarową jest obecność Koncertu warszawskiego Richarda Addinsella, oryginalnie skomponowanego na fortepian i orkiestrę do filmu Niebezpieczne światło księżyca.

Styl wykonawczy Katsarisa jawi się jako bardzo spójny. Przedstawione interpretacje cechuje lekkość frazowania, potoczystość narracji, wyrafinowanie brzmienia, a także skłonność do błyskotliwej wirtuozerii, podkreślanej przez takie elementy jak selektywna artykulacja, quasi improwizacyjna swoboda oraz szeroka paleta odcieni kolorystyczno-dynamicznych.

Choć album nie jest kompilacją dostępnych już nagrań, rejestracji dokonano w latach 1970-2014, przeważnie w ciągu ostatniej dekady. Siedemdziesiąt trzy utwory artysta wykonuje na steingraeberze E-272, trzydzieści na hamburskim steinwayu D, siedem na bösendorferze oraz jeden na fortepianie, którego konstruktorem jest Mark Allen Grand. Projekt imponuje monumentalizmem. Całość trwa blisko czterysta minut. Doprawdy.

                                                                            Maciej Chiżyński