Przegląd nowości

Mareczku, śledzę Twoje myśli...

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 17, listopad 2014 08:26

Wywołuję wiec trwającą od przełomu naszego wieku falę arogancji reżyserów wobec materii, didaskaliów, klimatu epoki i odautorskich przekazów dzieł operowych, ich dźwiękowego obrazu, libretta i słowno - muzycznej poetyki.

Dotyczy to zarówno najwybitniejszych realizatorów spektakli operowych w świecie i Polsce, jak i ich pospolitych imitatorów, przeciętniaków i miernoty. Są wśród nich niestety również utalentowani cwaniacy, mimo przyrodzonego nieuctwa żądni sławy i obdarzeni tupetem karierowicze, którzy ignorując kompozytora, tekst i zawarte w nich wskazania, wypychają się jako reżyserzy na plan pierwszy, realizując własne nieszczęsne wizje, kiereszujące oryginał i przesłanie dzieła.

Wiem, wiem - mimo żeś wykształcony i reżyser wybitny, nie masz pod tym względem czystego sumienia. Ale przy swym olbrzymim i różnorodnym dorobku, nie musisz już udowadniać profesjonalizmu i artystycznej uczciwości.

Innym, zdecydowanie negatywnym  zjawiskiem jest ocieranie się niektórych recenzentów i komentatorów o wielkość i sławę ludzi przychodzących do nas z innej krainy i odważających się wycisnąć własne piętno na realizowanych spektaklach operowych. Czepiano niegdyś o to Zeffirellego, Brooka, Mitoraja, Hanuszkiewicza, a teraz Krystyny Jandy. Obok rzeczowych argumentów, wytacza się przeciwko jej inscenizacji Strasznego dworu cały arsenał bufetowego ględzenia, myślenia poniżej poziomu zdymisjonowanego chórzysty, mentalności z kółka teatralnego, pospolitego nieuctwa i powoływania się na „wytrawność” wcale niewytrawnych autorytetów. A wszystko po to, aby otrzeć się chodź przez chwilę o Jandę, wychylającą się z teatralnego parnasu, aby wpaść do bagna z operowymi siostrami, ciotkami i znawczyniami, które zawsze wiedzą lepiej.

Jest jeszcze problem kto powinien, a raczej kto nie powinien kierować teatrami. Ale o tym – nie rezygnując z uważnego śledzenia Twoich myśli - innym razem.

                                                              Sławomir Pietras

• « poprz.
• nast. »