Przegląd nowości

Argentyńskie tango czyli płyta „Desde Carlos Gardel”

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 30, wrzesień 2014 23:02

Jeśli chodzi o argentyńskiego barytona Diego Floresa to swoją artystyczną działalność rozpoczął on w 1997 roku z orkiestrą Tango y Punto, jednocześnie śpiewając w chórze miasta Mendoza. W 2003 roku dołączył do grupy Contramarca, z którą nagrał trzy płyty i występował wielokrotnie w Argentynie, Chile i Kolumbii. Zespół ów był nagrodzony przez prasę artystyczną i wyróżniony nagrodą Escenario w kategorii „najlepszego wykonania tanga”. Oprócz tego Flores śpiewał w komediach muzycznych, a także w spektaklach operowych, szczególnie w Teatrze Colón w Buenos Aires. Od roku 2005 artysta prowadzi zajęcia z zakresu interpretacji pieśni ludowej na fakultecie sztuki Uniwersytetu Cuyo w Mendozie. Trzecim muzykiem zaproszonym do udziału w omawianym nagraniu jest pochodzący z Urugwaju gitarzysta Ciro Perez, żywa legenda muzyki ludowej i tanga na obszarze Rio de la Plata. Wystarczy przypomnieć niebywałe sukcesy, jakie odnosił on ze śpiewakiem, pisarzem i poetą Alfredo Zitarrosą oraz jego historyczną już współpracę z gitarzystą i kompozytorem Roberto Grelą. Na początku lat 80. Ciro Perez zamieszkał w Paryżu, gdzie nawiązał współpracę z bandeonistą Juanem José Mosalinim, organizując jednocześnie koncerty z takimi przebywającymi we Francji muzykami argentyńskimi jak Osvaldo Montes, Walter Rios, Roberto Lara. W 1993 roku nagrał ze swoim najzdolniejszym uczniem, Vidalem Rojasem, płytę-homagium dla zmarłego parę miesięcy wcześniej Greli. Śpiewakiem i kompozytorem, który wyprowadził tango-pieśń (bo o tym gatunku tu mowa) z biednych dzielnic Buenos Aires na sceny prestiżowych teatrów, był Carlos Gardel (ur.1890 – zm.1935) i to właśnie jemu jest dedykowana ta starannie wydana przez Ambronay Edition płyta. Odnajdujemy na niej utwory, które przez dziesiątki lat poruszały zbiorową wyobraźnię Argentyńczyków i które do dzisiaj stanowią o ich narodowej tożsamości. Szykując się do nagrania krążka William Sabatier i Diego Flores starali się dokonać syntezy szerokiego wachlarza pieśni, oczywiście o nierównej wartości artystycznej, wszak składających się na spektrum poetyckie zdolne do wyrażania najróżniejszych uczuć, doświadczeń i sytuacji, do przywoływania skomplikowanych meandrów ludzkich losów. Najskrytsze porywy duszy przeplatają się tutaj z przyjmującymi nieraz lekki i frywolny charakter opisami życia codziennego. Trudno też pozostać obojętnym na egzystencjalne rozdarcie w Como abrazado a un rancor, podejmowanie życiowego ryzyka w Por una cabeza czy poruszająco-nostalgiczne akcenty w Romance de barrio. Prezentowane na krążku utwory nie ograniczają się jednak do tematyki miłosnej, jak we wzruszającej pieśni Sur, lecz chętnie przywołują rozmaite postaci z ulicy czy poszczególnych dzielnic miasta, zamieniając się tym samym w rodzaj kroniki społecznej. We wzmiankowanych tekstach nie ma wszakże politycznych podtekstów, a wywoływani i często samotni bohaterowie doświadczają swego losu przyjmując raczej postawę pewnej pokory. Warto w tym miejscu przypomnieć, że w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych ubiegłego wieku autorzy tekstów musieli stosować znaną i w naszym kraju autocenzurę, aby uniknąć poważnych problemów ze strony autorytarnego reżimu.

• « poprz.
• nast. »