Przegląd nowości

Różne odmiany dawności

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 07, sierpień 2014 13:26

Do pewnego stopnia swoistym widowiskiem był także recital Viviany Sofronitskyej na pięciu historycznych fortepianach, których kopie, sporządzone przez Paula McNultyego, zajęły całą estradę Sokoła, przy czym w czasie jego trwania artystka nie tylko zmieniała instrumenty, ale i toalety.

W zależności od wykonywanego utworu pianistka dobierała odpowiedni, pochodzący z jego epoki instrument. I tak Sonata g-moll Wq 67/15 (H. 47) Carla Philippa Emanuela Bacha zabrzmiała na fortepianie Johanna Andreasa Steina z 1788 roku, dzięki czemu panowała pełna zgodność pomiędzy jej fakturą a dźwiękiem tego instrumentu, oddającym jej przejrzystość. Z kolei dźwięk fortepianu Antona Waltera z 1792 roku w pełni przysłużył się wydobyciu romantycznych rysów Fantazji c-moll KV 475 Wolfganga Amadeusa Mozarta oraz Sonaty quasi una Fantazja op. 27 nr 2 „Księżycowej” Ludwiga van Beethovena, albowiem na takie ich ujęcie zdecydowała się ta rosyjsko-kanadyjska (córka Władimira) artystka.

Z kolei koncertowy fortepian Louisa Constantina Boisselota z 1846 roku najlepiej odpowiadał monumentalnemu charakterowi kompozycji Ferenca Liszta Funérailles, w której oddawał on hołd zamordowanemu podczas Powstania Węgierskiego 1848 roku przyjaciela Lajosa Batthyányego. Szczególnie sugestywnie zabrzmiały na nim sforzanda i tremola lewej ręki w niskim rejestrze, dostarczające tła dla melodii prowadzonej w prawej ręce. Mniej szczęśliwy dobór dotyczył fortepianu Conrada Grafa z 1819 roku w pośmiertnym Impromptu B-dur Franza Schuberta, a także Nokturnu c-moll op. 48 nr 1 Fryderyka Chopina, zagranego na Pleyelu z roku 1830, którym faktycznie posługiwał się nasz kompozytor.

• « poprz.
• nast. »