Przegląd nowości

Magia Jerzego Semkowa

• 

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 20, lipiec 2014 10:43

W bogatym dorobku literackim prof. Małgorzaty Komorowskiej pojawiła się ostatnio nowa interesująca książka, Jerzy Semkow Magia batuty wydana w pierwszym półroczu 2014 roku przez Akademię Muzyczną im. Grażyny i Kiejstuta Bacewiczów w Łodzi.

Okazją do tego było nadanie 4 października 2013 roku Jerzemu Semkowowi tytułu doktora honoris causa Akademii Muzycznej w Łodzi.

Nie jest to typowa biografia obrazująca, krok po kroku, artystyczną drogę tego znakomitego dyrygenta obdarzonego niezwykłą charyzmą. To co czytamy bardziej przypomina rodzaj wywiadu połączonego z reportażem obrazującym kolejne etapy zdobywania świata przez obecnego od 1956 roku w światowej kulturze muzycznej Maestro Semkowa, który nie stroni w swoich wypowiedziach od osobistych refleksji. Całość opracowana niezwykle starannie i kompetentnie pod względem faktograficznym.

Przez karty tej książki przewijają się nie tylko Ci, którym zawdzięczał najwięcej w sensie rozwoju artystycznego (Mrawiński, Chajkin, Szostakowicz), ale również Ci, z którymi występował, by wspomnieć Światosława Richtera, Claudia Arrau, Emila Gilelsa. Semkow opowiada o nich z pasją i wielkim szacunkiem. Podobnie jak o śpiewakach, z którym tworzył swoje przedstawienia operowe, a i w tym przypadku pracował z tymi najlepszymi, Birgit Nilsson, Grace Bumbry, Irina Archipowa, Boris Christow, Wolfgang Windgassen, Nikołaj Giaurow. Małgorzata Komorowska wędruje za tym fascynującym artystą przez najbardziej znane ośrodki muzyczne na świecie i sale koncertowe, w których występował Semkow z najlepszymi orkiestrami. Sporo miejsca zajmuje w tym opracowaniu sprawa operowych kreacji Semkowa, który na pytanie czy woli symfonikę czy operę, odpowiada: „Żadnemu z tych gatunków nie dałbym preferencji. Jedno i drugie jest muzyką.” Przygotowywał premiery wielu oper w najbardziej prestiżowych teatrach operowych z mediolańską La Scalą, weneckim La Fenice i londyńską Royal Opera Covent Garden, na czele. Jego pamiętne interpretacje Borysa Godunowa, Tristana i Izoldy, Salome, Jenufy, przyniosły mu uznanie publiczności i krytyków wszędzie tam, gdzie występował. Mimo tych operowych sukcesów Semkow pozostał przede wszystkim dyrygentem symfonicznym podziwianym za charyzmatyczny sposób interpretacji i elegancję gestu jakim prowadził orkiestry.

Interesująca pozycja, którą warto mieć.

                                                                                                Adam Czopek