

































GaleriaT. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego
Wydarzenia |
Szukaj w Maestro |
||
|
|
|
||
Przegląd nowościOdszedł Stanisław Romański
Strona 2 z 5
W 1948 roku zaangażował się do Państwowej Opery Dolnośląskiej we Wrocławiu, gdzie podziwiano go w większości głównych partii pisanych na głos barytonowy m.in. Janusz w Halce S. Moniuszki, Silvio w Pajacach R. Leoncavalla, Maciej w Strasznym Dworze S. Moniuszki, Bartolo w Cyruliku Sewilskim G. Rossiniego, Kruszyna w Sprzedanej narzeczonej A. Dvořaka, Morales w Carmen Bizeta.
Zadebiutował świeżo zaangażowany baryton, wychowanek Łódzkiej PWSM. Nikt jeszcze wówczas nie przeczuwał, że ten młody, początkujący śpiewak, ma przed sobą przyszłość bohaterskiego tenora – napisał o tym okresie Stanisława Romańskiego, Kazimierz Wiłkomirski w swojej książce „Wspomnień ciąg dalszy”. Będąc solistą Opery Wrocławskiej kontynuował naukę śpiewu solowego u cenionej profesor Ireny Bardy-Tartyłło, to ona pierwsza zauważyła, że młody śpiewak posiada niewątpliwie głos tenorowy i w tym kierunku powinien dalej się kształcić. W związku z tym na próbę wspólnie przygotowali partię Pinkertona z Madama Butterfly G. Pucciniego. Debiutując jako tenor w roli Pinkertona, nadal jednocześnie śpiewał większość partii barytonowych ze swojego dotychczasowego repertuaru, gdyż po prostu nie miał go kto w tych partiach zastąpić. Zaistniała sytuacja skłoniła go w 1949 roku do podjęcia decyzji o chwilowej rezygnacji z pracy w operze. |
|||
|
Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona |
|||
| 2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART | |||