Przegląd nowości

Duo Crommelynck. 20 lat po śmierci

Opublikowano: wtorek, 24, czerwiec 2014 05:52

Taeko Kuwata pochodziła z Japonii, a Patrick Crommelynck z Belgii. Oboje urodzili się w latach 40. XX wieku, tuż po wojennej zawierusze. Jako młody zdolny pianista, Patrick trafił pod skrzydła Stefana Askenazego, będącego z punktu widzenia kształcenia muzycznego prawnukiem Chopina i wnukiem Liszta. Taeko też się poszczęściło – swe pierwsze kroki stawiała w słynnej szkole Tōhō Gakuen, a jednym z jej mistrzów był Kazuko Yasukawa. Spotkali się w Wiedniu, gdzie w miejscowym konserwatorium pobierali nauki w klasie Dietera Webera. W roku 1974 wzięli ślub i założyli zespół, któremu nadali nazwę Duo Crommelynck.

Duo Crommelynck 1

Byli najlepszym duetem fortepianowym w historii, grającym przede wszystkim utwory na fortepian na cztery ręce. Większość płyt zrealizowali dla szwajcarskiej wytwórni Claves. Ich dyskografia obejmuje łącznie siedemnaście albumów, jeśliby liczyć dokonane przez Claves reedycje nagrań z płyt analogowych, wydanych wcześniej przez Pavane Records.


Do czołowych osiągnięć Crommelyncków należy znakomita antologia twórczości Franciszka Schuberta, z niezrównanym wykonaniem Fantazji f-moll D. 940. Utrzymane w dość szybkich tempach, odznacza się kontrastami agogicznymi i niezwykłą siłą ekspresji. To było ostatnie ich nagranie. Poza tym utrwalili wybrane dzieła Brahmsa i Dworzaka, wydane na sześciu krążkach. Co ciekawe, jest wśród nich muzyka orkiestrowa obu kompozytorów, pierwotnie napisana właśnie na fortepian na cztery ręce: pierwsza i czwarta symfonia Brahmsa oraz symfonia „Z Nowego Świata” Dworzaka, opublikowana na jednej płycie z „Wełtawą” Bedrzicha Smetany. Ponadto nagrali symfonię „Patetyczną” Czajkowskiego, wraz z cyklem „Pięćdziesięciu rosyjskich pieśni ludowych”.

Duo Crommelynck 2

W dorobku Crommelyncków nie mogło także zabraknąć Mozarta. Z okazji 200. rocznicy jego śmierci zarejestrowali oni czterdzieści miniatur pozostawionych w formie szkiców. Oprócz tego sonaty KV 497 i KV 521 oraz Andante z wariacjami KV 501, jak też koncerty Es-dur KV 365 i F-dur KV 242 na dwa fortepiany i orkiestrę, z towarzyszeniem Orchestra di Padova e del Veneto pod batutą Bruna Giuranny.

10 lipca 1994 r., po dwudziestu latach małżeństwa, w usytuowanym na przedmieściach Brukseli domu muzyków doszło do dzikiej awantury, wskutek której oboje popełnili samobójstwo wieszając się. Okoliczności zdarzenia do dzisiaj nie zostały w pełni wyjaśnione. W chwili śmierci artyści byli u szczytu możliwości twórczych, a lista utworów, które mieli w repertuarze, ale nienagranych, jest imponująca.

                                                             Maciej Chiżyński (Res Musica)