Przegląd nowości

Siedem mgnień łańcuckiego festiwalu: Josep Carreras. Reaktywacja

Szczegóły

Opublikowano: sobota, 31, maj 2014 11:05

Przyznam się, że z mieszanymi uczuciami wybierałem się na koncert inauguracyjny LIII Festiwalu Muzycznego w Łańcucie, którego główną atrakcję stanowić miał występ katalońskiego tenora Josepa Marii Carrerasa i Coll, bo tak brzmi jego pełne nazwisko, a ten ostatni człon stanowi rozpowszechnione w świecie iberyjskim matrimonicum dziedziczone po matce i noszone przez jedno pokolenie.

Dokładnie przed trzydziestu laty, jeszcze przed chorobą, którą artyście udało się pokonać, słyszałem tego Joségo (jeśli przyjmie się szerzej rozpowszechnione, hiszpańskie brzmienie jego imienia) w partii imiennika z opery Georges'a Bizeta Carmen. Byłem wtedy świadkiem jak o włos uniknął linczu, ale szczęśliwie dla niego aria Toreadora poprzedza tę „z kwiatkiem” i potraktowanie przez publiczność ormiańskiego barytona stanowiło dlań przestrogę, co go może spotkać, jeśli nie spełni oczekiwań, a Włosi nie wybaczają w operze, niczym na stadionach, wszelkich uchybień. Dołożył więc wszelkich starań, by być dobrze słyszalnym i wszystko szczęśliwie się zakończyło.

Nigdy jednak nie był śpiewakiem o nośnym głosie, a więc występ w przestrzeni akustycznej Areny w Weronie stanowił dla niego nie lada wyzwanie. Po latach w Zabrzu prawdopodobnie z premedytacją sprowokował zatarg z Antonim Witem i śląskimi symfonikami radiowymi, by zamiast orkiestry akompaniował mu fortepian. Jego specjalnością bywały bowiem zawsze subtelności artykulacyjne i dynamiczne, a także operowanie zróżnicowaną barwą w zależności od potrzeb wykonywanej roli, które najpełniej dochodziły do głosu w nagraniach studyjnych, między innymi w tych pod batutą Herberta von Karajana (wspomnianej Carmen, a także Toski).

• « poprz.
• nast. »