Przegląd nowości

„I Due Foscari" Verdiego w Théâtre du Capitole w Tuluzie

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 23, maj 2014 15:21

Słuchając realizacji w Tuluzie odniosłem jednak wrażenie, że włoski dyrygent położył raczej akcent na tym drugim elemencie, co wywołało dość dotkliwy brak właśnie owej subtelności. Doprawdy szkoda, gdyż jestem przekonany, iż przy mniej ekspansywnej i żywiołowej, a bardziej zróżnicowanej interpretacji partytura Verdiego odkryła by przed słuchaczami dużo więcej niuansów i myśli muzycznych. Ogólny efekt jest wszakże konsekwencją dokonanych przez Gelemettiego wyborów.

Reżyser Stefano Vizioli postanowił uwydatnić ciemną, duszną i wypełnioną rozpaczą atmosferę tej opery, w której już od samego początku wszystko zmierza do końcowej tragedii, to znaczy do śmierci samotnego i pozbawionego oznak jakiejkolwiek czułości starca oraz jego prześladowanego syna. Pragnął też pokazać ponurą stronę ówczesnej Wenecji, w której trzymający w rękach władze dygnitarze igrali z życiem lub śmiercią swoich bezbronnych ofiar. Na płaszczyźnie wizualnej jest to widoczne zarówno w stylizowanych, ale wiernie nawiązujących do historycznych faktów strojach (Annamaria Heinreich), jak i symbolicznej scenografii Cristiana Taraborrelli, zręcznie wydobywanej reżyserią świetlną Guido Petzolda. Centralne miejsce na scenie zajmuje wielka rzeźba twarzy Francesco Foscari, zamieniająca się kolejno w więzienie, salę tronową, a na końcu przedstawienia w pogrążającą się w błotnistej wodzie ruinę. Tym sposobem Stefano Vizioli jednoznacznie przywołuje polityczną i rodzinną tragedię głównych protagonistów.

                                                                                   Leszek Bernat

• « poprz.
• nast. »