Przegląd nowości

Pan kierownik tańczy

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 15, maj 2014 14:14

Tak to już jest, że od spraw poważnych, ale dających się naprawić, dochodzimy do coraz bardziej groźnych, konflikt narasta mimo, że nie jest nikomu potrzebny. Jakaś złowroga inercja wpycha bliskie sobie kraje i bliskich sobie ludzi w sytuację w konsekwencji bez wyjścia, mogącą położyć się cieniem na całe pokolenia.

W programie nowego przedstawienia baletowego Oniegin w łódzkim Teatrze Wielkim jako motta użyto zastanawiającego i kluczowego dla przesłania poematu stwierdzenia Puszkina – „a szczęście było tak możliwe, tak bliskie”. Wszystko co wiąże się z tym przesłaniem i rozgrywającymi się wokół bohaterów wydarzeniami postarał się środkami baletu klasycznego opowiedzieć Wasilij Miedwiediew, tancerz, choreograf, demiurg baletu, znany szeroko w świecie, choć nadal związany z Rosją.

Wielką przyjemność sprawiało śledzenie znanych z lektury Puszkina i opery Czajkowskiego perypetii Oniegina, Tatiany, Leńskiego, Olgi, Gremina przełożonych na język tańca. Choreograf wykorzystując w zasadzie wyłącznie klasyczne pas, obroty, skłony, taniec na puentach, podskoki, piruety, i bardzo skomplikowane nieraz układy podwójne tancerza i tancerki, sprawnie i zrozumiale opowiada kto, co i dlaczego w tej historii przedsięwziął. Jasne jest, że Tatiana pisze list do Oniegina i bez najmniejszych wątpliwości rozumiemy, że on odrzuca propozycję dziewczyny, podobnie sceny zamykające przedstawienie tłumaczą sytuację odwrotną, Oniegin pisze, Tatiana czyta, ogarnia ją wzruszenie, ale w konsekwencji zrywa z niedoszłym kochankiem. Całe przedstawienie jest tak niewzruszenie czytelne, nawet w fantastycznej scenie ze snu Tatiany rozumiemy doskonale jej prorocze obawy.

• « poprz.
• nast. »