Przegląd nowości

Wagnerowscy bohaterowie /2/

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 04, czerwiec 2020 07:02

W najbliższych nam czasach fascynującym Parsifalem był Placido Domingo, który debiutował w tej roli 14 marca 1991 roku na scenie MET pod batutą Jamesa Levina, mając za partnerkę Jessye Norman w partii Kundry. W tym samy roku dokonał, z zespołem MET, pierwszego nagrania tego dzieła. Rok później, 17 sierpnia 1992 roku partią Parsifala debiutował na Festiwalu Wagnerowskim w Bayreuth. Zapowiedź debiutu Dominga na Festiwalu wagnerowskim w Bayreuth sprawiła, że na czarnym rynku bilety na przedstawienie z jego udziałem błyskawicznie osiągnęły cenę tysiąca marek. Od tego czasu przynajmniej raz w sezonie przyjmuje propozycję zaśpiewania tej trudnej partii. Ostatnio w czerwcu 2005 roku wystąpił w Operze Wiedeńskiej pod batutą charyzmatycznego Christiana Thielemanna mając za partnerkę Waltraud Meier, o której kiedyś powiedział, że jest jedną z najlepszych, w naszych czasach, wykonawczyń partii Kundry. Śpiewał z nią Parsifala nie tylko w Wiedniu, ale również w Barcelonie, Nowym Jorku i Bayreuth. Domingo mimo, że stosunkowo późno zdecydował się na tę partię, jest świetnym Parsifalem, Jego głos nadal zachowuje blask, siłę i piękną barwę oraz świeżość brzmienia. Wydaje się że nie istnieją dla niego żadne problemy techniczne, a wszystko co robi podporządkowane jest wykreowaniu, środkami wokalnymi, obrazu swojego bohatera. Jego „prostaczek” ujmuje świetną ekspresją i szlachetnym patosem.

Historia wagnerowskiego Parsifala w Polsce do bogatych nie należy. Pierwszy raz zaprezentowano to dzieło w Filharmonii Narodowej 3 i 5 grudnia 1904 roku w formie koncertowej. Ten sposób prezentacji dzieła nie budził specjalnych protestów żony Wagnera Cosimy, te budziły wszelkie próby wprowadzenia dzieła na scenę. Główne partie śpiewali wówczas: Erik Schmedes (Parsifal) i Felia Litvinne (Kundry).

• « poprz.
• nast. »