Przegląd nowości

„Cyrulik” w Łodzi, czyli śmiech z opery

Szczegóły

Opublikowano: środa, 15, styczeń 2014 01:09

Wszystko to uzupełnia pomysłowa scenografia Diany Marszałek oraz opracowany z przymrużeniem oka ruch sceniczny i wprowadzony przez Babińską, a działający na zasadzie alter ego, teatr cieni. Właśnie to zapewnia widzowi relaks i dobrą zabawę, a oto przede wszystkim w Cyruliku sewilskim idzie.

Bawiła się nie tylko publiczność, ale również wykonawcy, którzy świetnie odnaleźli się w wymyślonej przez reżyserkę konwencji i potraktowali swoje role z dużym dystansem. Dzięki czemu przez scenę kroczy wspaniała galeria kolorowych i pełnych życia postaci. W dobrze skonstruowanej obsadzie brylował niepodzielnie obdarzony dobrze brzmiącym barytonem Tomasz Rak jako tytułowy bohater. Jego Figaro ma błysk w oku i szelmowską postawę, a że przy tym dobrze i z dużą kulturą śpiewał to mieliśmy okazję obcowania z interesującą kreacją. Dzielnie mu sekundowała Bernadetta Grabias dysponująca szlachetnie brzmiącym mezzosopranem o interesującej barwie i naturalnie swobodnej emisji. Była Rozyną o dziewczęcym wdzięku i niemałym temperamencie scenicznym.

• « poprz.
• nast. »