

































GaleriaT. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego
Wydarzenia |
Szukaj w Maestro |
||
|
|
|
||
Przegląd nowościFigaro u krasnoludków
Strona 2 z 3
Konwencja staroświeckich zakazów i mechanizmów finansowych, konwencja flirtowania za pomocą liścików, czy zamykania kochliwej panienki na wielką kłódkę pasuje jak ulał do wyimaginowanego świata komiksowych ludzików, na pewno bardziej przylega do świata artystycznej wyobraźni niż do społeczeństwa obywatelskiego A.D. 2014.
Bohaterowie poruszają się jak kukiełki a w rozróżnianiu ich intencji pomagają jaskrawe kolory prosto z tubki. Żółte kostiumy to zakochani, Rozyna i Hrabia Almaviva, białe to Doktor Bartolo i jego służba, granatowi to wojsko, a czerwony jest intrygant i muzyk Don Bazylio, i jego niby-uczeń Don Alonso. Wszyscy mają „znaczące” kapelusze-fryzury, większe niż sama głowa. Brawa dla autorki kostiumów Julii Skrzyneckiej. Nie zapomniano też o kostiumie dla tytułowego Cyrulika – on włada wszystkimi kolorami, to znaczy kręci wszystkimi i może się z każdym porozumieć. O ile część wizualno-sceniczna jest spójna, bez zarzutu wykonana w teatralnych pracowniach i wspomagana dziesiątkami pomysłowych „płaskich” rekwizytów, o tyle sfera muzyczna wymaga dodatkowego komentarza. Kierownictwo i batuta Eralda Salmieri’ego sprawiły, że melodie płyną swobodnie, a tempa są lekkie, jak to u Rossiniego. Czasem nawet soliści muszą gonić za uciekającymi skrzypcami, ale nikt nie powie, że orkiestra dominuje nad śpiewakami. Wokalnie Il Barbiere jest testem na technikę śpiewu i umiejętność operowania głosem w koloraturach. |
|||
|
Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona |
|||
| 2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART | |||