Przegląd nowości

„Rigoletto” w Opéra national du Rhin w Strasburgu

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 15, grudzień 2013 22:35

Kobiety są tu traktowane z pogardą jak przedmioty służące wyłącznie do zaspokajania męskich potrzeb seksualnych. Carsen pokazuje dwuznaczność relacji Rigoletta z własną córką, ubraną jak lalka w krótką spódniczkę i białe skarpetki, zamkniętą w przypominającej zabawkę przyczepie campingowej dziewczynką. Jest ona zazdrośnie strzeżona przed innymi mężczyznami i chociaż reżyser tego wyraźnie nie precyzuje, to jednak sugeruje, że łączące ją z ojcem więzi mogą być kazirodczej natury.

Zresztą Gilda nie posiada na temat Rigoletta żadnej wiedzy, nie wie nawet jak on się nazywa, jaki właściwie jest jego zawód i jak nazywała się jej zmarła matka. Poszczególni protagoniści, a także chórzyści, często zakładają maski, co z kolei symbolizuje cechujący ich brak poczucia tożsamości. Duże wrażenie wywiera scena, podczas której Gilda śpiewa swą znaną arię „caro nome” zawieszona, jakby w kompletnym oderwaniu od rzeczywistości, na przemieszczającej się na dużej wysokości i na tle gwiazd huśtawce. Ta niebezpieczna pozycja zwiastuje złowrogo rychły upadek bohaterki w objęcia śmierci. Równie spektakularną jest scena końcowa: kiedy Rigoletto z przerażeniem uświadamia sobie, że to jego córka pada ofiarą zleconego przez niego samego płatnemu zabójcy morderstwa, uwieszona na linie i obnażona tancerka spada z dużej wysokości w dół, kręcąc się wokół własnej osi, po czym zastyga w nieruchomej pozie. Szczerze zakochana w Księciu Gilda oddaje więc własne życie ratując go od zemsty ojca i tym samym w tym momencie spełnia się klątwa Hrabiego Monterone.

• « poprz.
• nast. »