Przegląd nowości

Bezcenne dzieło Marii Fołtyn

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 01, grudzień 2013 21:17

W przerwie I etapu konkursu moniuszkowskiego w Warszawie poprosiłem Marię Fołtyn o krótką rozmowę. Ukazała się ona w rzeszowskim dzienniku „A-Z” 17-18 czerwca 1992 roku.

Andrzej Szypuła: Jak udało się Pani zorganizować tak wspaniały konkurs?

Maria Fołtyn: Zachęcałam wszystkich swoich znajomych na całym świecie, pisałam, dzwoniłam, prosiłam – no i wyszło. Już dwa lata temu folder o konkursie dotarł do uczelni muzycznych na całym świecie. Wiele pomogła mi Filharmonia Narodowa, Towarzystwo Moniuszkowskie, no i Ministerstwo Kultury. Z żalem jednak muszą powiedzieć, że w Polsce tylko w dwóch przypadkach otrzymałam podziękowanie za nadesłane materiały o konkursie. Kandydaci z Polski najpóźniej nadesłali zgłoszenia i to po monitach Ministerstwa Kultury.

Andrzej Szypuła: Co uważa Pani za swoje największe osiągnięcie, jeśli chodzi o organizację konkursu?

Maria Fołtyn: Przyjazd do naszego kraju śpiewaczek i śpiewaków z całego niemal świata i znakomite jury, złożone z moich znajomych, którzy nie odmówili udziału, przyczyniając się do wysokiej rangi konkursu w świecie. Proszę Pana, ja umierałam ze strachu, czy oni wszyscy przyjadą! Ale przyjechali!

Andrzej Szypuła: Czy, zdaniem Pani, konkurs, po pierwszych przesłuchaniach, spełnia założony cel?

Maria Fołtyn: Oczywiście! Poziom jest bardzo wysoki, potwierdzają to jurorzy, zauważają krytycy i publiczność. Chciałabym, aby młodzi artyści przyjeżdżający na konkurs śpiewali muzykę Moniuszki i rozsławiali ją potem po całym świecie. Chcę, aby ta muzyka była wyrazem miłości Ojczyzny w kraju, ale także pokazem dumnej tożsamości Polaków wśród innych narodów w Europie i świecie.

Duch narodu żyje w pieśni. Wiedziała o tym Maria Fołtyn. Cześć Jej pamięci.

                                                                 Andrzej Szypuła

• « poprz.
• nast. »