Przegląd nowości

Litewski Bartok

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 12, listopad 2013 11:16

Najważniejszy jest przekaz wizualny, który zawdzięczamy znakomitej scenografii autorstwa Diany Marszałek, prostej, przywodzącej na myśl czarno-białe, niezwykle szlachetne grafiki złożone z szeregu pionowych taśm, które niekiedy pochylają się gdy bohater psychicznie staje się niepewny, aż wreszcie plączą się tworząc rodzaj sieci. Niekiedy też łączą się z poziomymi pięcioliniami z projekcji wideo stworzonej przez Ewę Krasucką. Ale głównym atutem przedstawienia jest doskonała reżyseria ruchu. Układy taneczne wywodzące się z łagodnie pojmowanego stylu modern, to zadanie nowe dla litewskiego zespołu wyedukowanego technicznie i estetycznie w duchu klasyki rosyjskiej. Jednak to tradycyjne uformowanie artystów baletu bardzo przydaje się w realizowaniu koncepcji choreograficznych Roberta Bondary.

Wykonują oni poszczególne sekwencje z ogromną starannością i szacunkiem, jaki zwykle należy się właśnie klasyce. Wręcz tworzą z nowoczesnych układów kolejną odmianę klasyki, bez rutynowych pas, bez stawania na puentach, bez archaicznych chwytów i skłonów. Mimo to każda scena, która ma obrazować lub wyjaśniać jakiś epizod z życia Čiurlionisa, jest całkowicie czytelna, a przekaz jest podany wyraziście i estetycznie. Np. sugestia, że pierwsza miłość artysty Maria miała ogromne powodzenie u mężczyzn została przedstawiona w sposób zabawny, pomysłowy, wręcz uroczy. Nie wszystko oczywiście wyszło tak idealnie, bo epizod ukazujący pierwszy miłosny dramat - ojciec Marii oddaje swą córkę innemu mężczyźnie, do tego z gromadką dzieci - został poprzez zbytnią dosłowność (udział dzieci) nieco strywializowany. Dobry pomysł z drugiego aktu, gdy artysta gra ze śmiercią w szachy, został z kolei rozciągnięty w czasie i w rezultacie stracił swoją dramatyczną świeżość.

• « poprz.
• nast. »