Przegląd nowości

„Parsifal” ponownie w Poznaniu

Opublikowano: wtorek, 15, październik 2013 11:54

Poznański Teatr Wielki, jako jedyny w Polsce, przygotował z okazji 200. rocznicy urodzin Ryszarda Wagnera nową premierę, którą jest Parsifal. Sam Wagner nie nazwał tego dzieła operą ani nawet dramatem muzycznym, lecz „uroczystym misterium scenicznym” i zastrzegł jego wykonanie wyłącznie dla teatru w Bayreuth. Woli kompozytora przestrzegano ściśle w całej Europie i dopiero po wygaśnięciu prawa autorskiego w 1913 roku wszedł Parsifal na sceny innych teatrów operowych.

Stanislaw Gruszczynski

Na scenach polskich oper przed wojną wystawiono Parsifala dwukrotnie. Pierwszy raz w Warszawie 27 marca 1927 roku, kiedy dyrygował sam Emil Młynarski. Odtwórcą partii tytułowej był Stanisław Gruszczyński, rolę Kundry śpiewała Maria Budziszewska, Amfortasa Eugeniusz Mossakowski, Gurnemanza Aleksander Michałowski. Inscenizacja była dwukrotnie wznawiania pod dyrekcją Waleriana Bierdiajewa w 1931 i 1937 roku.


Polską premierę sceniczną poprzedziło wykonanie koncertowe, które miało miejsce 3 i 5 grudnia 1904 roku w Filharmonii Warszawskiej. Dyrygował osiadły w Polsce czeski dyrygent Ludwik Czelański. Drugi raz obszerne fragmenty Parsifala wykonano w Filharmonii Warszawskiej w 1916 roku pod batutą Emila Młynarskiego. Teatrem, gdzie wystawiono w 1930 roku po raz drugi Parsifala była Opera Lwowska.

Parsifal Zamek

Realizatorami najnowszej inscenizacji Parsifala w Teatrze Wielkim w Poznaniu, której premiera odbędzie się w najbliższy piątek, są Gabriel Chmura – dyrektor artystyczny poznańskiej opery oraz duńska grupa Hotel Pro Forma utworzona przez Kirsten Dehlholm, Jon R. Skulberg oraz Iury Trojaborg. Do nich należała koncepcja reżysersko-scenograficzna. Wykonanie głównych ról powierzono solistom specjalizującym się w repertuarze wagnerowskim i niemieckim XVIII i XIX wieku, są nimi Thomas Mohr – tenor (Parsifal), polska mezzosopranistka Agnieszka Zwierko (Kundry) i Mark Morouse – bas (Amfortas).


Premierze będzie towarzyszyć wystawa fotograficzna Juliusza Multarzyńskiego Ryszard Wagner na polskich scenach. Na wystawie można będzie zobaczyć realizacje dzieł Ryszarda Wagnera z ostatniego ćwierćwiecza. Szczególnie cenne będzie przypomnienie obu polskich inscenizacji Pierścienia Nibelunga w Teatrze Wielkim w Warszawie zrealizowanych w latach 1988-1989 przez Roberta Satanowskiego oraz przez Ewę Michnik i Operę Wrocławską w latach 2003-2006 we wrocławskiej Hali Stulecia. Można będzie również zobaczyć zdjęcia z przedstawień Holendra tułacza (Łódź, Warszawa), Tannhäusera (Gdańsk, Bytom, Poznań), Złota Renu (Sopot) oraz baletu Tristan do muzyki Wagnera (Warszawa). Na wystawie będzie można również zobaczyć wcześniejsze realizacje Parsifala w Warszawie (1993), Poznaniu (1999) i Wrocławiu (2011). Część wystawy, bogato zilustrowana unikalnymi archiwalnymi fotografiami, została poświęcona życiu i twórczości kompozytora oraz jego związkom z Polską.

Parsifal 122-104

Partnerami spektaklu są Fundacja Współpracy Polsko-Niemieckiej oraz Duński Instytut Kultury.

                                                                             (inf. własna)