Przegląd nowości

Chopin w barwach jesieni tym razem w Ostrowie Wielkopolskim

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 06, październik 2013 19:00

Koncert inauguracyjny rozpoczęła Yulianna Avdeeva, która zaprezentowała I Koncert fortepianowy d-moll op. 15. Johannesa Brahmsa nazywanego często symfonią z fortepianem obligato co poniekąd wyznacza drogę jego interpretacji, będąc zarazem prawdziwym egzaminem dla pianisty.

Przyznać należy, że Avdeeva zdała go celująco prezentując się jako artystka obdarzona muzykalnością i znakomitą techniką pozwalającą jej na bezproblemowe pokonanie, często karkołomnych, trudności jakie niesie ten koncert Brahmsa. Avdeeva gra z pełną swobodą i energią, nie forsuje dźwięku, dba o pełną gamę nastrojów i świetnie współpracuje z orkiestrą Filharmonii Poznańskiej prowadzoną tego wieczora przez Łukasza Borowicza. Cały koncert Brahmsa w ich wykonaniu zabrzmiał niezwykle świeżo i pozbawiony był tej przysłowiowej brahmsowskiej brody. Dla kontrastu w drugiej części wieczoru zabrzmiał Chopin. Ludmil Angelov w Koncercie fortepianowym f-moll op. 21 zaprezentował finezyjną wszechstronność i piękny dźwięk imponując przy tym techniczną swobodą co pozwoliło mu na interpretację mającą wszelkie cechy błyskotliwego stylu brillant. Oba koncerty przedzieliła zagrana z werwą i dynamiką uwertura do opery Nabucco Giuseppe Verdiego, będąca ukłonem w stronę obchodów 200-lecia urodzin tego kompozytora.

W grze Avdeevej jest coś fascynującego, przyciągającego, co angażuje słuchacza bez reszty wciągając go w krąg muzycznej narracji. Potwierdziła to już podczas tradycyjnego koncertu Chopin w aksamicie nocy prezentując piękne poetyckie wykonania Nokturnu Fis-dur i Mazurka h-moll op. 23 nr 4. Ostatni raz słuchaliśmy Avdeevej podczas recitalu jaki dała na zakończenie festiwalu, jego głównym punktem były Chopinowskie 24 Preludia op. 28, zagrane z pełnym zrozumieniem specyficznego charakteru tych niewielkich utworów. Największe wrażenie pozostawiły Preludia fis-moll, (8), Des-dur (15), b-moll (16), oraz trzy ostatnie, gdzie pięknie oddała narastające napięcie emocjonalne znajdujące swoje rozładowanie w Preludium d-moll (24). Równie interesująco zagrała Avdeeva VII Sonatę fortepianową B-dur op. 83 Sergiusza Prokofiewa, której interpretacja uwzględniła cały patetyzm utworu i jego zmienną dynamikę. Z kolei w zagranych na wstępie Drei Klavierstücke D 946 Franza Schuberta dowiodła ogromnej wrażliwości na barwę i wyszukaną melodykę tej muzyki.

Pozostając przy solistach wyznaczających poziom tegorocznego festiwalu przejdźmy do dokonań Krzysztofa Jabłońskiego, pianisty dysponującego kapitalną techniką, laureata III nagrody warszawskiego Konkursu Chopinowskiego w 1985 roku. Pierwszym wydarzeniem z jego udziałem okazał się jego recital, w którym zestawiono muzykę Chopina z muzyką Franza Liszta. W klimat romantycznej muzyki Chopina wprowadził nas pięknie zagrany Nokturn f-moll op. 55, w którym Jabłoński dowiódł umiejętności tworzenia bogactwa nastojów i barw.

• « poprz.
• nast. »