Przegląd nowości

Festiwal w Busku Zdroju widziany z dystansu

Szczegóły

Opublikowano: sobota, 20, lipiec 2013 08:50

Oczywiście przy ocenie tej realizacji nie sposób pominąć trudne warunki techniczne gmachu Centrum Kultury, tzn. skromnej powierzchni scenicznej, wymagającej „okrojenia” warstwy scenograficznej i prowadzenia ograniczonej gry aktorskiej, oraz znacznie mniejszych niż w Operze Śląskiej rozmiarów kanału orkiestry, co z kolei zmusiło dyrygenta do uszczuplenia składu niemalże wszystkich grup instrumentalnych. Odbiło się to w sposób nieunikniony na gęstości brzmienia i nasyceniu dźwięku, natomiast przyznać należy, iż Tadeusz Serafin dokonał wydawało by się w tych okolicznościach rzeczy niemożliwej, to znaczy od początku do końca przedstawienia utrzymał synchronizację poszczególnych planów dźwiękowych i równowagę sceny z kanałem, zachowując tym samym spójność całego wykonania.

Za odwagę podjęcia się takiego wyzwania, ogromne doświadczenie i profesjonalizm należą mu się najwyższe słowa uznania. Podobnie zresztą jak za skompletowanie prezentującej wysoki poziom (z wyjątkiem śpiewającego Spoletta Feliksa Widery) obsady solistów. Anna Wiśniewska-Schoppa zbudowała wiarygodną postać wrażliwej i dumnej Toski, ujmując zarazem subtelnym prowadzeniem swego solidnie wykształconego sopranu, Tomasz Kuk jako Mario Cavaradossi poruszył lirycznym frazowaniem, a tam gdzie trzeba dramatycznymi akcentami, imponując powabnym i wyrównanym we wszystkich rejestrach głosem tenorowym oraz lekką i szlachetnie brzmiącą górą, zaś śpiewający soczyście i gęsto nasyconym basem partię Barona Scarpii Aleksander Teliga poraził charyzmatyczną osobowością sceniczną i umiejętnością wcielenia się w tę odrażającą i bezlitosną postać. Pozytywnych wrażeń dostarczyła ponadto realistyczna, wszak ponadczasowa i wiernie osadzona w treści libretta inscenizacja. Nie zabrakło odpowiedniego rytmu i klimatu, a wykreowany obraz wyraźnie przemówił do skupionych, a momentami wręcz wzruszonych widzów.

• « poprz.
• nast. »