Przegląd nowości

Nowości wokalne DUX-u

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 19, lipiec 2013 23:04

Na szczęście nie ogranicza swojego repertuaru do dzieł mistrza z Busseto, uchodzi za wzorcowego wykonawcę partii tytułowego Króla Rogera w operze Karola Szymanowskiego, cenią go też za kreację tytułowego Oniegina w operze Piotra Czajkowskiego. Cały ten dorobek artysty jakoś w jego przypadku nie przekładał się dotychczas na nagrania płytowe. Dopiero w tym roku został wydany jego pierwszy album CD Arias będący typowym recitalem operowym. Oczywiście jego repertuar zdominowany został przez twórczość Verdiego. Już świetnie zaśpiewana otwierająca album scena śmierci Posy z Don Carlosa pozwala się delektować nasyconym brzmieniem, niepowtarzalną barwą jego głosu oraz niemal wzorcową ekspresją i frazowaniem.

Jego głos urzeka mocnym brzmieniem i świetnym operowaniem barwą. Szybko się to potwierdza w kolejnych ariach z IV aktu Makbeta (Perfidi! All’Anglo), II aktu Traviaty (Di provenza il mar) oraz II aktu Rigoletta (Cortigiani) i Nabucco (Son pur queste mie membran). Ponadto z wielką przyjemnością słucha się słynnej, pełnej tęsknoty za rodzinnymi stronami, arii Igora Ni sna, ni oddycha z Kniazia Igora Borodina oraz nieco cynicznej arii Oniegina Wy mnie pisali z Eugeniusza Oniegina Czajkowskiego. Nieco wątpliwości pojawia się podczas słuchania sceny śmierci Borysa z opery Borys Godunow Musorgskiego. Partia cara jest napisana na głęboki głos basowy o nośnych niskich dźwiękach. Właśnie tego brakuje mi w tym wykonaniu najbardziej. Nie do końca też przekonuje mnie aria Amfortasa z I aktu Parsifala Wagnera brakuje mi w niej bardziej wyrazistego bezmiaru cierpienia i rezygnacji jakie śpiewak powinien wyeksponować w tej arii. Te dwie uwagi nie umniejszają w żaden sposób wartości artystycznej tego albumu. Warto jeszcze na zakończenie dodać, że świetnie w roli akompaniatora sprawuje się Orkiestra Filharmonii Narodowej i prowadzący ją Antoni Wit.

• « poprz.
• nast. »