Przegląd nowości

Spotkanie Poulenca z Marsalisem w Mediolanie

Szczegóły

Opublikowano: sobota, 13, lipiec 2013 12:23

Marsalis miesza instrumenty, style i gatunki w zależności od tego, jakie pragnie w danym momencie osiągnąć efekty, barwy i atmosfery. Ponadto wyraźnie jego zamierzeniem jest prześledzenie ewolucji swingu i pokazanie sposobu, w jaki ten tak popularny na przełomie lat 30. i 40. dwudziestego wieku kierunek muzyki jazzowej się obecnie uwspółcześnił. Pierwsza część dzieła rozpoczyna się niezwykle dynamicznymi i porywającymi interwencjami rozbudowanego instrumentarium perkusyjnego, w części drugiej dominują wykorzystujące tłumiki instrumenty dęte blaszane, w części trzeciej delektujemy się odcinkami solowymi saksofonu tenorowego i grającego pizzicato kontrabasu, część czwarta chętnie przywołuje rytmy afro-kubańskie, zaś wolny finał przykuwa uwagę atmosferą (ale nie strukturą) bluesa.

Fascynujące było śledzenie finezyjnych solówek, perfekcyjnie zaplanowanej i wzbudzającej szacunek przywołującą nieraz styl Ellingtona elegancją warstwy orkiestrowej, czy tego nieustannego przejmowania typowo jazzowych motywów przez orkiestrę symfoniczną i symfonicznych - przez muzyków z Big Bandu Tomelleriego. Czujny, zdyscyplinowany i niezwykle precyzyjny, wszak tryskający entuzjazmem i naturalną swobodą dyrygent Wayne Marshall panował niepodzielnie nad imponująco rozbudowanym zespołem wykonawczym i stał się gwarantem niekwestionowanego sukcesu tego unikalnego i interesującego wykonania. Ów prezentujący doskonały poziom koncert świadczy o wyobraźni artystycznej i godnym podziwu wyrafinowaniu dyrekcji Filharmonii w Mediolanie w zakresie układania propozycji repertuarowych.

                                                                             Leszek Bernat

• « poprz.
• nast. »