Przegląd nowości

„Carmina burana” w Krakowie

Szczegóły

Opublikowano: środa, 26, czerwiec 2013 19:23

Przez jednych nazywana kantatą sceniczną, innych oratorium, Carmina burana oparta jest na świeckich pieśniach średniowiecznych, odnalezionych w 1803 roku w bawarskim opactwie Benediktbeuren. Carl Orff wybrał z tego obszernego zbioru tekstów, stworzonych przez wagabundów, studentów i wędrownych kleryków, 24 pieśni i ułożył je w rodzaj libretta. Pierwsza część to pieśni sławiące naturę i budzącą się wiosnę, druga jest pochwałą Bachusa, trzecia mówi o rozkoszach miłości. Mottem całego utworu jest apoteoza życia i afirmacja świata. Tylko zgoda na porządek i ład panujący w makrokosmosie pozwoli człowiekowi zachować czystość duszy i żyć zgodnie z naturą.

Po premierze w 1937 roku w Operze Frankfurckiej Carmina burana weszła do kanonu utworów muzyki poważnej. Jej popularność rosła do tego stopnia, że fragmenty kantaty wykorzystywały zespoły rockowe, film czy reklama. Jest dziełem oryginalnym, wykorzystującym archaizację brzmienia, „prymitywny”, intensywny rytm, łatwo wpada w ucho, co zapewne stało się źródłem licznych przeróbek i parafraz. Oprócz bogatej, żywiołowej rytmiki utwór wyróżnia oryginalna instrumentacja. Wymaga ogromnego aparatu wykonawczego - orkiestry symfonicznej z poszerzoną sekcją instrumentów perkusyjnych, chóru oraz solistów.

Opera Krakowska zaprezentuje Carminę buranę jako widowisko plenerowe na dziedzińcu Zamku Królewskiego na Wawelu podczas trzech letnich wieczorów - 28, 29 i 30 czerwca. Utwór wykonają orkiestra pod batutą Tomasza Tokarczyka, 80-osobowy chór, przygotowany przez Zygmunta Magierę oraz soliści: Katarzyna Oleś-Blacha i Iwona Socha (sopran), Adam Sobierajski i Adam Zdunikowski (tenor) oraz Adam Kruszewski i Stanisław Kufluk (baryton). Żywiołową muzykę dopełni balet w choreografii Emila Wesołowskiego. Nad stroną plastyczną widowiska czuwa Bożena Pędziwiatr.

                                                               (inf. własna)

• « poprz.
• nast. »