Przegląd nowości

EMI dla Ryszarda Wagnera

• 

Szczegóły

Opublikowano: środa, 22, maj 2013 07:25

22 maja 1813 roku w Lipsku urodził się Ryszard Wagner, jako siódme dziecko Friedricha Wagnera (1770-1813) i Johanny Rosine z domu Pätz. Ochrzczony 16 sierpnia w lipskim kościele św. Tomasza otrzymał imiona Ryszard Wilhelm. Cztery miesiące później – 23 września umiera ojciec Ryszarda. Rodziną zaopiekował się przyjaciel domu aktor Ludwik Geyer, który 24 sierpnia 1814 roku został ojczymem przyszłego kompozytora. Wagner do czternastego roku życia nosił nazwisko ojczyma. Wypisywano je na świadectwach szkolnych.

Wagner początkowo zamierzał poświecić się poezji, ale kiedy usłyszał IX Symfonię Ludwiga van Beethovena i inne jego kompozycje, wybrał twórczość muzyczną, która narodziła się z jego dwóch namiętności – miłości do sztuki i oczarowania starożytnością. Niebagatelny wpływ na to miał stryj Adolf Wagner.

 Prawie wszystkie tematy starogermańskiej mitologii Ryszard zaczerpnął od Heinricha Heinego, a muzycznie, szczególnie w pierwszym okresie, wzorował się na twórczości Ernsta Theodora Amadeusa Hoffmanna, Carla Marii von Webera, Giacomo Meyerbeera, Felixa Mendelssohna-Bartholdy’ego i Franciszka Liszta.

 

Ryszard Wagner miał bardzo złożoną osobowość, pełną sprzeczności, zmienności nastrojów. Nie należał do ludzi łatwo przystosowujących się do świata, to raczej świat miał się przystosowywać do niego. Żył w ciągłych długach i ucieczkach od wierzycieli. Kiedy jego działalność kompozytorska stanęła pod wielkim znakiem zapytania, wtedy niespodziewanie pomógł mu król Bawarii Ludwig II. Nie tylko wybawił go z kłopotów finansowych, ale również stworzył warunki, dzięki którym mógł pracować nad największym dziełem swojego życia Pierścieniem Nibelunga.

Ekscentryczny Ludwig II, dla którego idolem stał się Ryszard Wagner ze swoją twórczością, zbudował w Alpach bajkowe zamki, z których najsłynniejszy jest Neuschwanstein, odwołujący się do legendy o Lohengrinie i jego tajemniczym łabędziu. W zamku tym sala śpiewaków wzorowana została na tej słynnej z zamku Wartburg w Eisenach, a freski na ścianach opowiadają o życiu Tannhaüsera, Tristana, Izoldy, Parsifala. Zamek ten znany jest dzieciom z całego świata, od kiedy pojawił się na czołówkach filmów rysunkowych Walta Disneya, a dzisiaj jest największą atrakcją turystyczną w Niemczech.

Wiele złego w ocenie Ryszarda Wagnera i jego twórczości, zrobiło wykorzystywanie przez nazistów jego dzieł do celów politycznych i propagandowych przed i w trakcie II wojny światowej. Spowodowało to, że po jej zakończeniu zastosowano wobec niego swoistą anatemę i trzeba było wielu lat, by sytuacja się zmieniła, a dzieła mistrza z Bayreuth znowu zajęły w historii muzyki należne miejsce.

 

EMI – najważniejsza światowa wytwornia fonograficzna EMI przygotowała z myślą o Roku Wagnerowskim zestaw 36 CD na których znajdziemy prawie wszystkie opery Ryszarda Wagnera. Brak jest dwóch jego pierwszych oper: Die Feen (Boginki) i Das Liebesverbot (Zakaz miłości).

 

Jest to komplet imponujący, a w szczególności jak się popatrzy na wykonawców poszczególnych oper. Jestem pewien, że większość melomanów zapragnie go mieć w swoich zbiorach, a wszyscy wagneromani na pewno.

Nie mniej interesująco wygląda zestaw trzech CD na których znajdziemy symfonie, utwory fortepianowe i pieśni Wesendonck-Lieder w wykonaniu Christy Ludwig i Jessye Norman.

Ciekawie również prezentuje pojedyncza płyta CD z wyborem najbardziej popularnych fragmentów z oper Ryszarda Wagnera w wykonaniu London Philharmonic Orchestra.

Bez wątpienia wszystkie wydawnictwa prezentują w najlepszym wykonaniu twórczość jednego z najważniejszych kompozytorów i reformatorów w historii opery.

                                                                                   Juliusz Multarzyński